برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ٣٤٤ - فضيلت تلاوت سوره

(آيه ٢٩)- و باز به همين مناسبت در اين آيه از يكى از مهمترين آيات علم و قدرت پروردگار سخن به ميان آورده، مى‌گويد: «و از آيات و نشانه‌هاى اوست آفرينش آسمانها و زمين و آنچه از جنبندگان در آنها خلق و پراكنده ساخته است» (وَ مِنْ آياتِهِ خَلْقُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَثَّ فِيهِما مِنْ دابَّةٍ).

و در پايان آيه مى‌فرمايد: «او هر گاه بخواهد قادر بر جمع كردن آنهاست» (وَ هُوَ عَلى‌ جَمْعِهِمْ إِذا يَشاءُ قَدِيرٌ).

منظور از «جمع كردن تمام جنبندگان» در اين آيه را بسيارى از مفسران به معنى جمع براى حساب و جزاى اعمال در قيامت دانسته‌اند اين احتمال نيز وجود دارد كه منظور از «جمع» نقطه مقابل «بث» (پراكندن) باشد، به اين معنى كه «بث» اشاره به آفرينش و گسترش انواع موجودات زنده و جنبندگان است، سپس مى‌فرمايد هرگاه خدا بخواهد آنها را «جمع» كرده و نابود يا منقرض مى‌سازد.

همان گونه كه در طول تاريخ تا كنون بسيارى از انواع جنبندگان در روى زمين گسترش عجيبى پيدا كرده، و در زمانى بعد از آن منقرض و جمع شده‌اند، هم گسترش آنها به دست خداست و هم جمع آنها.

(آيه ٣٠)- از آنجا كه در آيات گذشته سخن از رحمت خدا در ميان بود و اين سخن طبعا اين سؤال را بر مى‌انگيزد كه اين مصائبى كه ما با آن دست به گريبانيم از كجاست؟

آيه شريفه به اين سؤال پاسخ مى‌گويد: «هر مصيبتى به شما رسد به خاطر اعمالى است كه انجام داده‌ايد» (وَ ما أَصابَكُمْ مِنْ مُصِيبَةٍ فَبِما كَسَبَتْ أَيْدِيكُمْ).

تازه اين تمام مجازات اعمال نارواى شما نيست چرا كه «بسيارى را نيز عفو مى‌كند» (وَ يَعْفُوا عَنْ كَثِيرٍ).

به اين ترتيب يكى از فلسفه‌هاى حوادث دردناك و مشكلات زندگى مجازات الهى و كفاره گناهان است.

در حديثى از امير مؤمنان على عليه السّلام نقل شده كه فرمود: «بلاها براى ظالم‌