برگزيده تفسير نمونه - مكارم شيرازى، ناصر - الصفحة ١٩٢ - فضيلت تلاوت سوره

كنايه از دو صفت «علم و قدرت» است.

(آيه ٤٦)- در چهارمين توصيف از آنان مى‌گويد: «ما آنها را با خلوص ويژه‌اى خالص كرديم» (إِنَّا أَخْلَصْناهُمْ بِخالِصَةٍ).

«و آن يادآورى سراى آخرت بود» (ذِكْرَى الدَّارِ).

افق ديد آنها در زندگى چند روزه اين دنيا و لذات آن محدود نمى‌شد، آنها در ماوراى اين زندگى زود گذر سراى جاويدان با نعمتهاى بى‌پايانش را مى‌ديدند، و همواره براى آن تلاش و كوشش داشتند.

(آيه ٤٧)- در توصيف پنجم و ششم آنها مى‌فرمايد: «و آنها نزد ما از برگزيدگان و نيكانند» (وَ إِنَّهُمْ عِنْدَنا لَمِنَ الْمُصْطَفَيْنَ الْأَخْيارِ).

ايمان و عمل صالح آنها سبب شده كه خدا آنان را از ميان بندگان برگزيند و به منصب نبوت و رسالت مفتخر سازد.

(آيه ٤٨)- بعد از اشاره به مقامات برجسته سه پيامبر فوق، نوبت به سه پيامبر بزرگ ديگر مى‌رسد، مى‌فرمايد: «و به يادآور اسماعيل و اليسع و ذا الكفل را كه همه از نيكان بودند» (وَ اذْكُرْ إِسْماعِيلَ وَ الْيَسَعَ وَ ذَا الْكِفْلِ وَ كُلٌّ مِنَ الْأَخْيارِ).

هر يك از آنها الگو و اسوه‌اى در صبر و استقامت و اطاعت فرمان خدا بودند، مخصوصا اسماعيل كه آماده شد جان خود را فداى راه او كند و به همين دليل «ذبيح اللّه» ناميده شد.

توجه به زندگى آنان براى پيامبر اسلام صلّى اللّه عليه و اله و همه مسلمين الهام بخش است، و روح تقوا و فداكارى و ايثار را در آنها زنده مى‌كند، و در برابر مشكلات و حوادث سخت مقاوم مى‌سازد.

در ميان اين سه پيامبر «اسماعيل» از همه معروفتر و شناخته‌تر است اما در باره «اليسع» آيه ٨٦ سوره انعام نشان مى‌دهد كه او از دودمان ابراهيم، و از پيامبران بزرگ الهى بوده است.

و اما «ذا الكفل» مشهور اين است كه از پيامبران بوده، و ذكر نام او در رديف نام پيامبران در سوره انبياء آيه ٨٥ گواه بر اين معنى است.