تبليغ بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٣٧١ - حديث

«قوم لوط، فرستادگان را تكذيب كردند، آن‌گاه كه برادرشان لوط به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟ من براى شما فرستاده‌اى درخورِ اعتمادم. از خدا پروا كنيد، و فرمانم ببريد؛ و بر اين [رسالت‌]، اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من، جز برعهده پروردگار جهانيان نيست».»

«اصحاب ايكه، فرستادگان را تكذيب كردند، آن‌گاه كه شعيب به آنان گفت: «آيا پروا نداريد؟ من براى شما فرستاده‌اى درخورِ اعتمادم. از خدا پروا كنيد، و فرمانم ببريد؛ و بر اين [رسالت‌]، اجرى از شما طلب نمى‌كنم. اجر من، جز بر عهده پروردگار جهانيان نيست».»

«اينان كسانى هستند كه خدا هدايتشان كرده است. پس به هدايت آنان اقتدا كن. بگو: «من از شما هيچ مزدى بر اين [رسالت‌] نمى‌طلبم. اين [قرآن‌]، جز تذكّرى براى جهانيان نيست».»

«بگو: «مزدى بر اين [رسالت‌] از شما طلب نمى‌كنم و من از كسانى نيستم كه چيزى از خود بسازم [و به خدا نسبت دهم‌]».»

«بگو: «در برابر آن [رسالت‌]، پاداشى از شما خواستار نيستم، مگر دوستى درباره خويشاوندان».»

«بگو: بر اين [رسالت‌]، اجرى از شما طلب نمى‌كنم، جز اينكه هر كس بخواهد راهى به سوى پروردگارش [در پيش‌] گيرد.»

«بگو: « [اگر] مزدى هم از شما خواستم، براى خود شماست! مزد من جز بر خدا نيست؛ و او بر هر چيزى گواه است».»

حديث‌

٤٦٥. رسول خدا صلى الله عليه و آله: در كتاب نخستين نوشته شده است: اى پسر آدم! همان گونه‌

كه رايگان آموختى، رايگانْ بياموز.