تبليغ بر پايه قرآن، حديث و تاريخ - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٨٧ - تفاوت استعدادهاى اكتسابى

«إِنَّما يَسْتَجِيبُ الَّذِينَ يَسْمَعُونَ وَ الْمَوْتى‌ يَبْعَثُهُمُ اللَّهُ.»[١]

تنها كسانى [دعوت تو را] اجابت مى‌كنند كه گوش شنوا دارند؛ و [امّا] مردگان را خداوند، برخواهد انگيخت.

«إِنَّكَ لا تُسْمِعُ الْمَوْتى‌ وَ لا تُسْمِعُ الصُّمَّ الدُّعاءَ إِذا وَلَّوْا مُدْبِرِينَ* وَ ما أَنْتَ بِهادِي الْعُمْيِ عَنْ ضَلالَتِهِمْ.»[٢]

البته تو مردگان را شنوا نمى‌گردانى، و اين ندا را به كران، چون پشت بگردانند، نمى‌توانى بشنوانى، و راهبرِ كوران از گمراهى‌شان نيستى.

و بدين‌سان، كسانى كه در اثر آلودگى‌ها به مرگ روانى مبتلا شده‌اند، نمى‌توانند از تبليغات مفيد، بهره‌مند شوند.

نكته قابل تأمّل اين است كه وقتى انسان در اثر كارهاى ناشايست به مرگ انديشه و روانْ مبتلا شد، حقيقت را مى‌فهمد؛ ولى نمى‌تواند بپذيرد. قرآن كريم، درباره چنين شخصى مى‌گويد:

«أَ فَرَأَيْتَ مَنِ اتَّخَذَ إِلهَهُ هَواهُ وَ أَضَلَّهُ اللَّهُ عَلى‌ عِلْمٍ وَ خَتَمَ عَلى‌ سَمْعِهِ وَ قَلْبِهِ وَ جَعَلَ عَلى‌ بَصَرِهِ غِشاوَةً فَمَنْ يَهْدِيهِ مِنْ بَعْدِ اللَّهِ أَ فَلا تَذَكَّرُونَ.»[٣]

پس آيا ديدى كسى را كه هوس خويش را معبود خود قرار داده و خدا او را دانسته، گمراه گردانيده، و بر گوش او و دلش مُهر زده، و بر ديده‌اش پرده نهاده است؟ آيا پس از خدا چه كسى او را هدايت خواهد كرد؟ آيا پند نمى‌گيريد؟

هنگامى كه در اثر تراكم آلودگى‌ها، هوس بر انسانْ چيره گردد و به صورت بُت،

[١] انعام، آيه ٣٦

[٢] نمل، آيه ٨٠ و ٨١

[٣] جاثيه، آيه ٢٣