دارند . شگفتى هايش به شماره در نمى آيند ، و غرايبش كهنه نمى گردند. اشارات قرآن ، راه دستيابى به بخش عمده اى از معارف آن است و بدين سان ، همان طور كه از امام على عليه السلام روايت شده است ، قرآن كريم ، خود ، شارح و مبيِّن خويش است: كِتابُ اللّهِ تُبصِرونَ بِهِ، و تَنطِقونَ بِهِ، و تَسمَعونَ بِهِ، و يَنطِقُ بَعضُهُ بِبَعضٍ، و يَشهَدُ بَعضُهُ عَلى بَعضٍ . [١] اين ، كتاب خداست كه با آن مى توانيد [حقيقت را] ببينيد ، و با آن سخن [حق را ]بگوييد ، و به وسيله آن بشنويد . بعضى از قرآن ، از بعضى ديگر آن ، سخن مى گويد ، و برخى بر برخى ديگر ، گواهى مى دهند . امام على عليه السلام در حديثى ديگر مى فرمايد: وَ اللّهُ سُبحانَهُ يَقولُ : «مَّا فَرَّطْنَا فِى الْكِتَابِ مِن شَىْ ءٍ» [٢] و فيهِ تِبيانُ كُلِّ شَى ءٍ، [٣] و ذَكَرَ أنَّ الكِتابَ يُصَدِّقُ بَعضُهُ بَعضاً . [٤] خداوند سبحان مى فرمايد : «ما در قرآن چيزى را فروگذار نكرديم» . و در قرآن ، بيان هر چيزى هست. [خداوند] يادآور شده كه بعض قرآن ، گواه بعض ديگر آن است . امّا شنيدن سخن قرآن و فهم تصديق و شهادت و اشارت برخى از آيات در مورد

[١] نهج البلاغة : خطبه ١٣٣ ، بحار الأنوار : ج ٩٢ ص ٢٢ ح ٢٣ . [٢] انعام: آيه ٣٨ . [٣] اشاره دارد به آيه ٨٩ از سوره نحل : «وَ نَزَّلْنَا عَلَيْكَ الْكِتَابَ تِبْيَانًا لِّكُلِّ شَىْ ءٍ ؛ و كتاب (قرآن) را كه روشنگر همه چيز است ، بر تو فرو فرستاديم» . [٤] نهج البلاغة : خطبه ١٨ ، الاحتجاج : ج ١ ص ٦٢٠ ح ١٤٢ ، بحار الأنوار : ج ٢ ص ٢٨٤ ح ١ .