٤٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ خطاب به على عليه السلام ـ :اى على! چون روز قيامت شود ، منادى اى از ميان عرش ندا در مى دهد : كجايند دوستداران على و كسى كه دوستش مى دارد؟ كجايند آنان كه به خاطر خدا با يكديگر دوستى مى ورزيدند؟ كجايند آنان كه براى خدا به يكديگر بخشش مى كردند؟ كجايند ايثارگران؟ كجايند آنان كه زبان هايشان از تشنگى خشكيد؟ كجايند آنان كه در نيمه هاى شب كه مردم ، خفته بودند ، آنان نماز مى گزاردند؟ كجايند آنان كه از بيم خدا مى گريستند؟ «بيمى بر شما نيست و اندوهگين نمى شويد» . كجايند همراهان پيامبر ، محمّد صلى الله عليه و آله ؟ آسوده خاطر باشيد و شادمان . «شما و همسرانتان ، شادمانه به بهشت وارد شويد» .

٤٩.امام باقر عليه السلام : خداوند ، بهشتى دارد كه جز سه كس ، وارد آن نمى شود : مردى كه عليه خود به حق داورى كند ؛ مردى كه براى خدا به ديدن برادرش برود ، و مردى كه به خاطر خدا برادر مؤمنش را بر خويشتن ، مقدّم بدارد.

٥٠.تنبيه الخواطر ـ به نقل از سهل بن عبد اللّه ـ :موسى عليه السلام گفت : اى پروردگار من! درجات محمّد و امّت او را به من بنمايان. خداوند فرمود : «اى موسى! تو تاب ديدن آنها را ندارى ؛ امّا [فقط] يك منزلت از منزلت هاى بزرگ و باشكوه او را به تو مى نمايانم كه به واسطه همان ، او را بر تو و بر تمام آفريدگانم برترى دادم» . آن گاه ، خداوند از ملكوت آسمان براى او پرده برداشت و موسى عليه السلام ، منزلتى را ديد كه از [شدّت ]پرتوهاى آن و قُربش به خداوند ، نزديك بود قالب تهى كند . گفت : پروردگارا! به واسطه چه چيز ، او را به اين كرامت رساندى؟ فرمود : «به واسطه خصلتى كه از ميان ايشان ، آن را به او اختصاص دادم ، و آن خصلت ، ايثار است . اى موسى! هيچ يك از ايشان نيست كه دمى از عمر خويش به اين خصلت عمل كرده باشد ، مگر آن كه از حسابرسى او شرم مى كنم و در بهشت خود ، هر جا كه او بخواهد ، جايش مى دهم» .ر . ك : ص ١٢٩ (ايثار / فصل دوم / بالاترينِ مراتب ايمان)