دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٤٣
٢٣٥.امام على عليه السلام : كسى كه به آخرت يقين داشته باشد ، از دنيا روى مى گرداند.
٢٣٦.امام على عليه السلام : در نَفْسَت خوار و در دينَت عزيز باش و آخرتت را حفظ كن و دنيايت را ببخش.
٢٣٧.امام على عليه السلام : كسى كه سرگرم دنياست ، چگونه براى آخرت كار كند؟!
٢٣٨.امام على عليه السلام : ساختن (آباد كردن) آخرت ، در گرو رها كردن دنياست.
٢٣٩.امام على عليه السلام : هيچ كس به آنچه از آخرت مى خواهد ، نمى رسد ، مگر با رها كردن آنچه از دنيا مى خواهد.
٢٤٠.امام على عليه السلام : هر كه سراى ماندگار را دوست دارد ، از لذّت ها روى مى گرداند.
٢٤١.إرشاد القلوب ـ به نقل از سويد بن غفله ـ :پس از آن كه با امير مؤمنان عليه السلام بيعت خلافت شد ، بر ايشان وارد شدم . بر بورياى كوچكى نشسته بود و جز آن ، چيزى در اتاق نبود . گفتم : اى امير مؤمنان! بيت المال در اختيار شماست و من در اتاق شما از آنچه يك اتاق به آن نياز دارد ، چيزى نمى بينم! فرمود : «اى پسر غفله! خردمند ، براى سرايى كه بايد از آن منتقل شود ، اثاثْ تهيّه نمى كند . ما را سرايى است كه بهترين كالاى خويش را بدان جا انتقال داده ايم و خود نيز به زودى ره سپار آن خواهيم شد» .
٢٤٢.امام كاظم عليه السلام ـ خطاب به هشام بن حَكَم ـ :اى هشام! مسيح عليه السلام به حواريان فرمود : « ... اى بندگان دنيا! حقيقتى را به شما بگويم : به شرافت آخرت نمى رسيد ، مگر با وا نهادن آنچه دوست مى داريد . پس ، كار توبه را به فردا ميفكنيد ؛ زيرا قبل از فردا[ىِ قيامت] ، روز و شبى است و قضاى (حُكم) خداوند در آن روز و شب ، آمد و شد مى كند» .