٢٦٦.امام على عليه السلام : چيزى چون بهشت نديدم كه طالب آن خفته باشد ؛ و چيزى همانند آتش نديدم كه گريزانِ از آن ، در خواب رفته باشد ؛ و سود بَرنده تر از كسى نديدم كه براى روزى كسب كرده كه در آن روز ، اندوخته ها اندوخته مى شود و نهان ها آشكار مى گردد.

٢٦٧.امام على عليه السلام : آنچه را از بين مى رود ، به آنچه مى ماند ، بفروشيد و سختى دنيا را با [ناز و] نعمت آخرت ، عوض كنيد.

٢٦٨.امام على عليه السلام : از كسانى باشيد كه دانست دنيا فانى است و بِدان زُهد ورزيد ، و دريافت كه آخرت ، باقى است و براى آن كار كرد.

٢٦٩.امام على عليه السلام : بدانيد كه آنچه از دنيا مى كاهد و به آخرت مى افزايد ، بهتر است از آنچه از آخرت مى كاهد و به دنيا مى افزايد ؛ زيرا چه بسيار اندكى كه سود كرد و [چه بسيار ]افزونى كه زيان كرد!

٢٧٠.امام على عليه السلام : آيا آزاده اى يافت نمى شود كه اين ته مانده غذا در دهان را براى كسى كه در خورِ آن است ، وا نهد؟ [١] به راستى كه جان هاى شما را بهايى جز بهشت نيست . پس آنها را جز به بهشت مفروشيد.

٢٧١.امام على عليه السلام : هر كس خود را به چيزى جز بهشت بفروشد ، رنج بسيار مى كشد.

٢٧٢.امام على عليه السلام : آگاه باشيد كه آنچه از دنيا روى آورده بود ، پشت كرده و آنچه از آن پشت كرده بود ، روى آورده است و بندگان نيك خدا ، بار كوچيدن بر بستند و اين دنياى اندكِ نامانا را به بسيارِ آخرتِ مانا فروختند.

[١] مقصود از ته مانده غذا ، دنياست . معناى عبارت ، اين است : آيا آزادمردى پيدا نمى شود كه اين دنياى پست و بى ارزش را به اهلش وا گذارد؟