دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ١٤٩

فصل چهارم : آداب ايثار

٤ / ١

اخلاص

قرآن

«جز اين نيست كه ما ، شما را فقط براى خدا اطعام مى كنيم و از شما هيچ پاداش و يا سپاسى نمى خواهيم» .

حديث

٥١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : نخستين كسى كه در روز قيامت ، عليه او حكم مى شود ... ، مردى است كه خداوند به زندگى او گشايش داده و از انواع مال و منال به او عطا كرده است . پس او را مى آورند و خداوند ، نعمت هاى خويش را [كه در دنيا به وى داده بود ،] به او يادآور مى شود و او از آنها آگاه مى شود . [خداوند ]مى فرمايد : «با اينها چه كردى؟» . مى گويد : هيچ راهى نبود كه تو دوست داشته باشى در آنها انفاق شود ، مگر اين كه به خاطر تو در آن راه ، انفاق كردم. مى فرمايد : «دروغ مى گويى! بلكه انفاق كردى تا بگويند : او آدم بخشنده اى است ، و اين هم گفته شد» . سپس فرمان داده مى شود تا او را به رو بكشانند و در آتش افكنند . «وَ يُطْعِمُونَ الطَّعَامَ عَلَى حُبِّهِ » يَقولُ: عَلى شَهوَتِهِم لِلطَّعامِ وإيثارِهِم لَهُ «مِسْكِينًا» مِن مَساكينِ المُسلِمين «وَ يَتِيمًا » مِن يَتامَى المُسلِمين «وَ أَسِيرًا » مِن اُسارَى المُشرِكينَ ، و يَقولونَ إذا أطعَموهُم : «إِنَّمَا نُطْعِمُكُمْ لِوَجْهِ اللَّهِ لَا نُرِيدُ مِنكُمْ جَزَاءً وَ لَا شُكُورًا » [١] . قالَ عليه السلام : وَاللّهِ ما قالوا هذا لَهُم، و لكِنَّهُم أضمَروهُ فيأنفُسِهِم، فَأَخبَرَ اللّهُ بِإِضمارِهِم، يَقولونَ : «لانُريدُ مِنكُم جَزاءً» تُكافِئونَنا بِهِ ، «ولا شُكورا »تُثنونَ عَلَينا بِهِ ، و لكِنّا إنَّما أطعَمناكُم لِوَجهِ اللّهِ و طَلَبِ ثَوابِهِ . [٢]