٢٧٤.امام على عليه السلام : دنيا سراى گذر است ، نه سراى ماندن . و مردم در آن ، دو دسته اند : يكى آن كه در دنيا جان خود را فروخت و آن را به هلاكت ( / اسارت) در افكند ، و ديگرى آن كه جانش را خريد و آن را آزاد كرد.

٢٧٥.امام على عليه السلام : آن كه جان خويش را خريد و آزادش ساخت ، همانند آن كسى نيست كه جانش را فروخت و به هلاكتش افكند ( / اسير و خوارش كرد) .

٢٧٦.امام على عليه السلام : سود برنده ، كسى است كه دنيا را به آخرت فروخت و اين جهان را با آن جهان ، عوض كرد.

٢٧٧.امام على عليه السلام : [بازارِ] كالاى آخرت ، كساد است . پس در زمان كساد آن ، از اين كالا بسيار فراهم آور.

٢٧٨.امام على عليه السلام : كسى كه طاعت خدا را كالا (سرمايه تجارت) قرار دهد ، بى آن كه تجارتى كند ، سودها به سوى او سرازير مى شوند .

٢٧٩.امام على عليه السلام : هيچ سودى چون ثواب نيست.