٢٤٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ خطاب به على عليه السلام ـ :اى على ! هر كس دنيا و آخرت برايش پيش آيد (بر سر دو راهىِ دنيا و آخرت قرار گيرد) و آخرت را برگزيند و دنيا را وا نهد ، بهشت ، از آنِ اوست ؛ و هر كس ، از روى سبك شمردن آخرتش ، دنيا را برگيرد ، آتش ، از آنِ اوست .

٢٤٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بدانيد كه هر كس ، امرى دنيوى و اخروى برايش پيش آيد و او دنيا را بر آخرت برگزيند ، روز قيامت در حالى خداوند را ملاقات مى كند كه براى وى حسنه اى نيست كه به واسطه آن ، خود را از آتش نگه بدارد ؛ و هر كس آخرت را بر دنيا برگزيند و دنيا را وا گذارَد ، خداوند از او خشنود مى گردد و اعمال بدش را مى آمرزد.

٢٤٨.امام على عليه السلام : فزونى دنيا ، آخرت را تباه مى كند.

٢٤٩.امام على عليه السلام : كسى كه به دنيا رضايت بدهد ، آخرت از دستش مى رود.

٢٥٠.امام على عليه السلام : كسى كه دنيا مقصود او باشد ، به آخرت دست نمى يابد.

٢٥١.امام على عليه السلام : آنچه بر دنيا بيفزايد ، از آخرت مى كاهد .