دانشنامه قرآن و حديث - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٢٨١
٢٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند فرمود : «سه كس است كه در روز قيامت ، من [ ، خود] ، طرف دعواى آنان هستم : مردى كه به نام من امانى بدهد و سپس آن را بشكند ، مردى كه [انسانِ] آزادى را بفروشد و بهاى آن را بخورد ، و مردى كه اجيرى را به خدمت بگيرد و از او كاملاً كار بكشد و مزدش را ندهد» .
٢٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس در دادن مزد كارگر به او ستم روا دارد ، خداوند ، عمل او را باطل مى سازد و بوى بهشت را ـ كه از فاصله پانصد سال راه به مشام مى رسد ـ ، بر وى حرام مى گرداند. «بگو : من براى اين رسالت ، از شما مزدى نمى خواهم ، مگر دوستى در حقّ خويشاوندان» ـ :
٣٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ خطاب به على عليه السلام ، پس از آن كه اين آيه بر ايشان نازل شد :بر منبر برو و مردم را فرا بخوان و سپس بگو : اى مردم! هر كس مزد اجيرى را كم بدهد ، جايگاهش را آتش بداند .
٥ / ٤
تأخير نكردن در پرداخت مزد
٣١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : مزد اجير را پيش از آن كه عرقش خشك شود ، بپردازيد.