٧٣.امام باقر عليه السلام ـ در خبر احتجاج امير مؤمنان عليه السلام در مورد خلافت ـ :[على عليه السلام ] فرمود : «شما را به خدا سوگند مى دهم ، آيا در ميان شما ، جز من كسى هست كه اين آيه در حقّ او نازل شده باشد : «و [ديگران را] بر خويشتن مقدّم مى دارند ، هرچند خودشان نيازمند باشند . و آنها كه از آزمندىِ نفس خويش ، مصون بمانند ، آنان ، همان رستگاران اند» ؟» . گفتند : نه .

٧٤.امام باقر عليه السلام : روزى پيامبر خدا نشسته بود و اصحابش پيرامون او نشسته بودند كه على عليه السلام با جامه اى كهنه و پاره آمد و نزديك پيامبر صلى الله عليه و آله نشست . پيامبر صلى الله عليه و آله ، لحظاتى به او نگريست و سپس اين آيه را خواند : «و بر خويشتن ، مقدّم مى دارند ، هرچند خودشان نيازمند باشند . و آنها كه از آزمندىِ نفس خويش ، مصون بمانند ، آنان ، همان رستگاران اند» . پيامبر خدا سپس به على عليه السلام فرمود : «بدان كه تو در رأس كسانى هستى كه اين آيه در حقّ آنان نازل شد ، و آقا و پيشواى ايشان هستى» . آن گاه ، پيامبر خدا به على عليه السلام فرمود : «آن جامه اى كه به تو پوشاندم ، كجاست ، اى على؟» . گفت : اى پيامبر خدا! يكى از اصحاب شما نزد من آمد و از برهنگى خود و خانواده اش شِكوه كرد و من ، دلم به حالش سوخت و او را در پوشيدن آن جامه ، بر خود ، مقدّم داشتم و دانستم كه خداوند ، به زودى ، بهتر از آن را به من خواهد پوشاند . پيامبر خدا فرمود : «درست گفتى . همانا جبرئيل عليه السلام نزد من آمد و برايم گفت كه خداوند ، به جاى آن جامه ، براى تو در بهشت ، جامه اى سبز از ديباى ستبر با كناره هايى از ياقوت و زِبَرجد برگزيد . نيكو پاداشى است پاداش پروردگار تو در برابر سخاوت نفس تو و شكيبايى ات بر اين جامه كهنه و پاره اى كه پوشيده اى! پس شاد باش ، اى على!» . على عليه السلام ، شادان و خوش حال از خبرى كه پيامبر خدا به او داده بود ، باز گشت.