٦٣٦.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آنان كه به خاطر خدا با هم دوستى مى ورزند ، در آن روز كه سايه اى جز سايه خدا نيست ، در سايه عرش خداوند هستند . مردم ، وحشت زده مى شوند ، امّا آنان ، وحشتى نمى كنند . مردم در ترس و هراس آن به سر مى برند ، امّا آنان ، ترس و هراسى ندارند.

٦٣٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هفت گروه اند كه خداوند ، در آن روز كه سايه اى جز سايه او نيست ، آنان را در سايه خود قرار مى دهد ... و دو مردى كه به خاطر خدا با هم دوستى مى ورزند ، به خاطر او با هم گِرد مى آيند و به خاطر او پراكنده مى شوند.

٦٣٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : آنان كه به خاطر خداوند ـ تبارك و تعالى ـ با هم دوستى مى ورزند ، در آن روز كه سايه اى جز سايه عرش خدا نيست ، در سايه عرش او هستند . پيامبران و شهيدان ، به جايگاه آنان ، غبطه مى خورند.

٦٣٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : در روز قيامت ، خداوند مى فرمايد : «كجايند آنان كه به خاطر جلال و عظمت من [و نه اغراض دنيوى] با يكديگر دوستى مى ورزيدند؟ امروز كه سايه اى جز سايه من نيست ، آنان را در سايه خويش درمى آورم» .

٦٤٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هيچ دو انسانى براى خدا با يكديگر دوستى نمى ورزند ، مگر آن كه خداوند ، اورنگى براى آن دو مى نَهَد وآن دو را روى آن مى نشانند تا آن كه خداوند عز و جل از حسابرسى [ديگر بندگان] فارغ شود.