٨٨٢.امام على عليه السلام : دنيا ، در حقيقت ، سه روز است : روزى كه به كلّى گذشته است و بازنمى گردد ؛ روزى كه در آن به سر مى برى و بايد غنيمتش بشمارى ؛ و روزى كه نمى دانى چه كسانى اهل آن هستند و شايد تو در آن روز ، [از دنيا ]كوچيده باشى . پس «ديروز» ، حكيمى ادب آموز است و «امروز» ، دوستى بدرودگويان ، و از «فردا» فقط اميدى در دست توست.

٨٨٣.امام على عليه السلام ـ در ديوان منسوب به ايشان {٠ روزگار ، ادبم آموخت و نوميدى [از مردم] ، بى نيازم ساخت/ و خوراكِ بخور و نمير ، قانعم كرد و شكيبايى ، مرا پَروَرانْد . ٠} {٠ تجربه روزگار ، چنان مرا آزموده ساخت كه/ من نهى كردم آن را كه همواره مرا نهى مى كرد . ٠}

٣ / ٨

تأسّى جستن به نيكان

٨٨٤.امام على عليه السلام ـ در نامه اى به فرزندش حسن از نيكان پيروى كن ، آداب آنان را سرمشق خود قرار ده ، و به شيوه رفتار ايشان ، رفتار كن.

٨٨٥.امام على عليه السلام : حكيمانِ روزگاران گذشته مى گفتند : آمد و شد كردن به خانه ها بايد به خاطر ده چيز باشد : .. . دهم : خانه هاى كسانى كه با رفتن به نزد آنها ، سودى حاصل آدمى شود ، و از آنان ادب نيكو آموخته گردد ، و از گفتگو با ايشان ، انس و الفتى پديد آيد.