٧٥٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ به على عليه ال خداى متعال به من فرمود كه تو را برادر و وصىّ خويش گيرم . پس تو برادر و وصىّ من و جانشين من در ميان خانواده ام هستى ، چه در زمان حياتم ، و چه پس از مرگم.

٧٥٥.المستدرك على الصحيحين ـ به نقل از ابن عمر ـ : پيامبر خدا ، ميان يارانش برادرى افكند : ابو بكر را با عمر ، برادر قرار داد ، و طلحه را با زبير ، و عثمان بن عفّان را با عبد الرحمان بن عوف . على عليه السلام گفت : اى پيامبر خدا! ميان يارانت برادرى افكندى . پس برادرِ من كيست؟ پيامبر خدا فرمود : «اى على! آيا راضى نيستى كه من ، برادر تو باشم؟» . على عليه السلام ، انسانى نيرومند و شجاع بود . پس گفت : چرا ، اى پيامبر خدا! پيامبر خدا فرمود : «تو در دنيا و آخرت ، برادر منى».

٧٥٦.سنن الترمذى ـ به نقل از ابن عمر ـ : پيامبر خدا ، ميان يارانش برادرى افكند . پس ، على عليه السلام با دو چشم گريان آمد و گفت : اى پيامبر خدا! ميان يارانت برادرى افكندى ، امّا مرا با هيچ كس ، برادر قرار ندادى؟ پيامبر خدا به او فرمود : «تو برادر من در دنيا و آخرت هستى» .