٥٨٦.امام على عليه السلام ـ در توصيف عالمان ـ : بدانيد كه آن بندگان خدا كه امانتدار علم اويند ، آن علمى كه را بايد نگه دارند [و افشا نكنند] ، نگه مى دارند ، و چشمه هاى او را (علوم و معارفى را كه بايد به مردم و اهلش برسانند) ، جارى مى سازند . ارتباطاتشان ، دوستانه است و ديدارهايشان ، مهرآميز از جام [معرفت و دانش و محبّت] . سرشار و سيراب كننده به يكديگر مى نوشانند و سيراب برمى گردند . ترديد به آنان نياميخته ، و غيبت كردن در ميانشان ، راهى ندارد . خداوند ، خوى آنان را با اين ويژگى ها گِره زده است ، و با اين خوى با يكديگر دوستى مى ورزند و با هم ارتباط دارند.

٥٨٧.امام باقر عليه السلام : ايمان ، دوست داشتن و نفرت داشتن است .

٥٨٨.تفسير العيّاشى ـ به نقل از ابوعبيده حَذّاء ـ خدمت امام باقر عليه السلام رسيدم و گفتم : پدر و مادرم فدايت باد! گاه شيطان با من خلوت مى كند و جانم پليد مى شود . سپس دوستى و دل دادگى ام به شما را ياد مى كنم . آيا جانم پاك مى شود؟ امام عليه السلام فرمود : «واى بر تو ، اى زياد! آيا دين ، چيزى جز دوستى است؟! مگر نمى بينى كه خداى متعال مى فرمايد : «اگر خدا را دوست مى داريد ، پس ، از من پيروى كنيد تا خدا نيز شما را دوست بدارد» ؟».