٦٢٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : چون روز قيامت شود ، پيوندهاى خويشى بُريده مى شود و نسبت ها كاستى مى گيرد و برادرى از ميان مى رود ، مگر برادرى اى كه به خاطر خدا باشد ، و اين سخن خداوند است ، آن جا كه مى فرمايد : «در آن روز ، دوستان ، دشمن يكديگرند ، مگر پرهيزگاران» .

٦٢٣.امام على عليه السلام : مردمان با هم برادرند . پس ، هر كه برادرى اش براى غير خدا باشد ، آن برادرى ، دشمنى است . خداوند عز و جل مى فرمايد : «در آن روز ، دوستان ، دشمن يكديگرند ، مگر پرهيزگاران» .

٦٢٤.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند ، دوستى ما را دوستى پرهيزگاران و محبّت مخلصان قرار دهد.

٦٢٥.امام على عليه السلام : خداوند عز و جل ، دوستى ما را بر اساس دين قرار دهد و جامه پرهيزگاران ، بر ما و شما بپوشانَد و شما را بر طاعتش پايدار بدارد تا آن كه ما و شما را در بهشت ، برادرانى قرار دهد كه بر اورنگ هاى رو در روى هم نشسته اند.

٦٢٦.تفسير القمى ـ به نقل از : حارث ـ: على عليه السلام ، درباره دو دوست مؤمن و دو دوست كافر ... فرمود : «امّا دو دوست مؤمن ، در طول زندگى شان ، برپايه طاعت خدا با يكديگر دوستى ورزيدند و بر آن پايه ، به يكديگر بخشش كردند و بر آن پايه ، با يكديگر دوستى كردند . پس ، يكى از آن دو پيش از دوستش از دنيا رفت . خداوند ، منزلت او را در بهشت ، نشانش داد كه براى دوستش شفاعت مى كند و مى گويد : پروردگارا! دوستم فلانى ، مرا به طاعت تو فرمان مى داد و بر آن ، كمكم مى كرد و از نافرمانى ات بازم مى داشت . پس ، او را در راه راست ، پا بر جا بدار ، همچنان كه مرا پا بر جا داشتى تا آن كه به او نيز بنمايانى آنچه را كه به من نماياندى . خداوند ، دعاى او را مستجاب مى كند تا آن كه نزد خداوند عز و جل ، يكديگر را ملاقات كنند و هر يك از آن دو ، به ديگرى مى گويد : خداوند ، تو دوست را پاداش نيك دهاد كه مرا به طاعت خدا ، فرمان مى دادى و از معصيت خدا ، نهى مى كردى! و امّا آن دو كافر ، برپايه معصيت خدا با يكديگر دوستى ورزيدند و بر آن اساس ، به يكديگر بخشش كردند و هم بر آن پايه با يكديگر دوستى نمودند . پس ، يكى از آن دو پيش از دوستش درگذشت و خداوند ـ تبارك و تعالى ـ جايگاه او را در آتش نشانش داد . گفت : پروردگارا! دوستم فلانى ، مرا به معصيت تو مى خوانْد و از اطاعت تو باز مى داشت . پس ، او را بر معاصى پا بر جا بدار ، چنان كه مرا پا بر جا داشتى ، تا عذابى را كه به من نشان دادى ، به او نيز نشان بدهى . پس ، در روز قيامت ، آن دو يكديگر را ديدار كنند و هر يك به ديگرى مى گويد : خدا ، تو دوست بد را كيفر دهد كه مرا به معصيت خدا مى خواندى و از طاعت او نهى ام مى كردى!» . سپس ، امام عليه السلام ، اين آيه را خواند : « «در آن روز ، دوستان ، دشمن يكديگرند ، مگر پرهيزگاران» » .