٧٠٥.امام زين العابدين عليه السلام : فرشتگان ، هر گاه بشنوند كه مؤمن براى برادر مؤمنش پشت سرِ او دعا مى كند يا از او به نيكى ياد مى كند ، مى گويند : نيكو برادرى براى برادرت هستى كه در غيابش براى او دعا مى كنى و از وى ، به نيكى ياد مى نمايى . خداوند عز و جل ، دوچندانِ آنچه براى او خواستى ، به تو عطا فرمود و دوچندانِ آنچه او را ستودى ، تو را ستود ، و تو را بر او برترى است. و هر گاه بشنوند كه برادرش را به بدى ياد مى كند و او را نفرين مى نمايد ، مى گويند : بد برادرى براى برادرت هستى! اى آن كه گناهانت و عيب هايت [از جانب خداوند،] پرده پوشى شده! از اين رفتارت دست بردار ، خود را باش و خدايى را كه درباره تو عيب پوشى كرده است ، سپاس گوى و بدان كه خداوند عز و جل نسبت به بنده اش از تو تواناتر است.

٧٠٦.الكافى ـ به نقل از ابراهيم بن هاشم ـ : عبد اللّه بن جندب را در موقفِ [عرفات ]ديدم ، و وقوفى نيكوتر از وقوف او نديدم . پيوسته ، دو دستش به سوى آسمان بلند و اشك هايش بر گونه هايش روان بود ، به طورى كه به زمين مى ريخت . وقتى مردم [از عرفات ]برگشتند ، به او گفتم : اى ابا محمّد! هرگز وقوفى بهتر از وقوف تو نديده ام. گفت : به خدا سوگند كه من ، جز براى برادرانم دعا نكردم ؛ زيرا كه ابوالحسن موسى [كاظم] عليه السلام به من خبر داد كه هر كس براى برادرش ، پشت سرِ او دعا كند ، از عرش ندا آيد : «و براى تو باد ، صدهزار برابر [آنچه براى برادرت دعا و درخواست كردى]!» . لذا من خوش نداشتم كه يكصد هزار دعاى تضمين شده را به خاطر يك دعا كه نمى دانم مستجاب مى شود يا نه ، رها كنم .