دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ١٢١
٧١٨.امام على عليه السلام : مسلمان ، برادر مسلمان است . پس يكديگر را به نام هاى زشت مخوانيد ، و همديگر را وا مگذاريد ؛ زيرا كه آبشخورهاى دين ، يكى است و راه هايش مستقيم . هر كه آنها را در پيش گيرد ، به مقصد مى رسد و هر كه آنها را وا نهد ، از دين برمى گردد و هر كه از آنها جدا شود ، نابود مى گردد.
٧١٩.امام زين العابدين عليه السلام ـ در رسالة الحقوق امّـا حـقّ مُعـاشر [بر تو] اين است كه او را گول نزنى ، با او دغلى نكنى ، به او دروغ نگويى [يا دروغگويش نخوانى] ، او را دچار غفلت نسازى ، او را فريب ندهى ، در شكستن [شخصيّت ]او نكوشى (مانند دشمنى كه به جان رفيق خود ، رحم نمى كند) و اگر به تو اعتماد كرد ، تا مى توانى جانب او را بگيرى [و از سود خودت به نفع او كوتاه بيايى] و بدانى كه مغبون كردن كسى كه به تو اعتماد كرده ، نوعى رباخوارى است.
٧٢٠.امام زين العابدين عليه السلام ـ در رسالة الحقوق امّا حقّ رفيق و هم صحبت ، اين است كه تا مى توانى با او به فضل و احسان ، مصاحبت كنى ؛ وگرنه دستِ كم با او به انصاف ، رفتار نمايى . ديگر اين كه همان گونه كه تو را گرامى مى دارد ، گرامى اش بدارى و همان گونه كه تو را پاس مى دارد ، پاسش بدارى و در هيچ كَرَمى بر تو پيشى نجويد و اگر پيش دستى كرد ، جبرانش كنى و تا آن جا كه سزاوار دوستى است ، در آن كوتاهى نكنى و خود را به خيرخواهى براى او و نگهدارى از او و كمك كردن به او در طاعت پروردگارش و يارى رساندن به او تا آن جا كه معصيت پروردگارش نباشد ، ملزم بدانى و سرانجام ، اين كه براى او مايه مهر و رحمت باشى و مايه رنج او نباشى.