١١٠٩.تنبيه الغافلين ـ به نقل از سلمة بن ضِرار ، از م مردى خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و گفت : مرا از عملى آگاه فرما كه با به كار بستن آن ، به بهشت روم. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «مؤذّنِ قومت باش تا به واسطه [ اذانِ] تو نمازشان را به جماعت بخوانند» . گفت : اى پيامبر خدا! اگر از عهده اين كار بر نيامدم؟ فرمود : «امام جماعتِ قومت باش تا به واسطه تو ، نمازشان را به جماعت اقامه كنند» . گفت : اگر نتوانستم؟ فرمود : «در صف اوّل [ جماعت، ]باش» .

ح ـ بدنش در قبر متلاشى نمى شود

١١١٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در بيان ويژگى پرچم ستايش (لِواءُ الحمد) [١] در دست اوست و همه خلايق ، زير اين پرچم هستند و امامانِ جماعت و مؤذّنان ، در حالى كه قرآن تلاوت مى كنند و اذان مى گويند ، او را در ميان مى گيرند ؛ و اينان همانانى هستند كه در قبرهايشان متلاشى نمى شوند.

١١١١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : كسى كه براى خدا اذان مى گويد ، تا زمانى كه اذانش را به پايان ببرد ، همانند شهيدى است كه در خونش مى غلتد ، و هر تر و خشكى براى او گواهى مى دهد ، و هر گاه بميرد ، [بدن او] در گورش كِرم نمى افتد.

[١] لواء الحمد ، پرچمى است كه بر آن ، اين كلمات نقش بسته است : «لا إله إلاّ اللّه . المفلحون هم الفائزون باللّه » . (بصائر الدرجات : ص ٤٣٦) .