دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٣٧
١١٤٨.الكافى ـ به نقل از عمّار ساباطى ـ : از امام صادق عليه السلام درباره اذان سؤال شد كه : آيا اذان گفتن فردِ غير آگاه [به عقايد صحيح ،] جايز است؟ فرمود : «اذان[ـِ چنين كسى،] درست نيست ، و روا نيست كه جز مرد مسلمان آگاه ، اذان بگويد . اگر شخصى اذان را بلد باشد و اذان بگويد ، امّا آگاه [به دين ]نباشد ، نه اذانش رواست و نه اِقامه اش و نه اقتدا كردن به او جايز است» .
٦ / ٢
مهم ترين نكاتى كه مؤذّن بايد رعايت كند
الف ـ طهارت
١١٤٩.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : وظيفه و سنّت است كه هر كس اذان مى گويد ، پاك (با طهارت) باشد.
١١٥٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : اذان نبايد بگويد ، مگر كسى كه وضو دارد.
ب ـ بلند كردن صدا
١١٥١.مسند ابن حنبل ـ به نقل از ابن ابى صَعصعه عبد ال ابو سعيد كه در حُجره اى بود ، به من گفت : فرزندم! هر گاه اذان گفتى ، با صداى بلند اذان بگو ؛ زيرا شنيدم كه پيامبر خدا مى فرمود : «هيچ چيزى نيست كه بانگ اذان را بشنود ، مگر اين كه به آن ، شهادت مى دهد ، جِن باشد يا اِنس و يا سنگ» .