دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ری‌شهری، محمد - الصفحة ٩

درآمد

اُخوّت ، در لغت

كلمه «أخ (برادر)» در لغت به دارندگان انواع پيوندهاى نسبى و غير نسبى اطلاق مى گردد و هر كس با كسى يا چيزى ارتباط نزديك داشته باشد ، برادرِ آن شمرده مى شود . بنا بر اين ، ميان «أخ» و پيوندهاى نسبى ، اصطلاحا عموم و خصوص مطلق برقرار است. در القاموس آمده است: الأَخُ وَالأخُّ مُشَدَّدَةً ، وَالأُخُوُّ وَالإِخا ، وَالأَخوُ ، كَدَلْو ، مِنَ النَّسَبِ وَالصَّديق وَالصّاحِب . [١] اَخ و اَخّ (با تشديد) و اُخوّ و اِخاء و اَخْو (بر وزن دَلْو) ، پيوند نَسَبى ، دوستى و همدمى است . و در تاج العروس آمده: الأَخُ ... مِنَ النَّسَبِ مَعروفٌ وهُوَ مَنْ وَلَدَهُ أبوكَ وأُمُّكَ أو أحَدُهُما ، ويُطلَقُ أيضا عَلَى الأَخِ مِنَ الرِّضاعِ ... وقَد يَكونُ الأَخُ : الصَّديقَ وَالصّاحِبَ . [٢] اَخ ، خويشاوندى معروف است و او كسى است كه پدر و مادرت و يا يكى از