٦٥١.أعلام الدين : پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود : «من ، مردمانى را مى شناسم كه در روز قيامت ، نزد خداوند متعال ، چونان من هستند . اينان ، نه از پيامبران اند و نه از شهيدان ؛ امّا پيامبران و شهيدان به مقام و منزلت آنان ، غبطه مى خورند» . گفته شد : اينان كيستند ، اى پيامبر خدا؟ فرمود : «مردمانى كه به خاطر خدا و بى چشمْ داشت مالى و يا پيوند خويشاوندى ، با يكديگر برادرى مى كنند . سوگند به آن كه جانم در دست اوست ، چهره هاى اينان را نورانيّتى است ، و وجودشان غرقه در نور است . آن گاه كه [در قيامت ]مردمان ، اندوهگين مى شوند ، آنان را اندوهى نمى گيرد ، و آن گاه كه ديگران به وحشت افتند ، ايشان را وحشتى نمى رسد» . سپس ، اين سخن خداوند متعال را تلاوت كرد : « «هان! اولياى خدا را نه بيمى است و نه اندوهگين مى شوند» » .

٦٥٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : خداوند عز و جل فرمود : «آنان كه به خاطر عظمت و شكوه من با يكديگر دوستى مى ورزند ، برايشان منبرهايى از نور است كه پيامبران و شهيدان ، بر آنان غبطه مى خورند» .

٦٥٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : دوستان خدايى در روز قيامت ، بر زمينى زِبَرجدين و سبز رنگ در سايه عرش او و در دست راستش هستند ـ و هر دو دست خداوند ، راست است ـ . چهره هايشان سپيدتر و درخشان تر از خورشيد تابان است . تمام فرشتگان مقرّب و همه پيامبران مُرسَل به حال آنان غبطه مى خورند» . مردم مى پرسند : اينان كيستند؟ گفته شود : «اينان ، دوستان خدايى اند» .