دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٨٣
٦٤١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله ـ در پاسخ به عربى باديه نشين كه پرسيد : آنان ، كد: آنان ، جماعتى از مردمان بى نام و نشان و دورافتاده از قوم و قبيله اند كه ميانشان را پيوندهاى خويشاوندى به هم گره نمى زند ، بلكه به خاطر خدا با هم دوستى و صميمت مى ورزند . در روز قيامت ، خداوند ، براى آنها منبرهايى از نور مى گذارد و آنها را بر آن منبرها مى نشاند و چهره هايشان را نورانى مى گردانَد و جامه هايشان را از نور ، قرار مى دهد . در روز قيامت ، مردم ، در وحشت به سر مى برند ؛ امّا آنان را وحشتى نيست . اينان ، همان اولياى خدا هستند كه نه ترسى دارند و نه اندوهى به آنان مى رسد.
٣ / ٩
حرام شدن آتش
٦٤٢.امام باقر عليه السلام : چون خداوند با موسى بن عمران عليه السلام سخن گفت ، موسى عليه السلام گفت : ... معبودا! پاداش كسى كه به خاطر عشق به تو اهل طاعتت را دوست بدارد ، چيست؟ خداوند فرمود : «اى موسى! او را بر آتشم حرام مى گردانم» .
٣ / ١٠
وارد شدن به بهشت ، بدون حسابرسى
٦٤٣.الأمالى طوسى ـ به نقل از ابوحمزه ثُمالى ـ : امام باقر عليه السلام از پدران بزرگوارش نقل كرده كه پيامبر خدا فرمود : «چون روز قيامت شود ، خداوند ، آفريدگان را در يك سطح ، گِرد مى آورد ... آن گاه ، ندا دهنده اى از جانب خداوند عز و جل ، با صدايى كه اوّلين و آخرين نفر آنها به يكسان مى شنوند ، ندا مى دهد و مى گويد : كجايند همسايگان خانه خداوند عز و جل ؟ پس ، جمع بسيارى از مردم ، برمى خيزند . گروهى از فرشتگان به استقبال آنان مى روند و مى گويند : شما در سراى دنيا ، چه مى كرديد كه امروز ، همسايگان خداى متعال شده ايد؟ آن جماعت مى گويند : ما به خاطر خدا با يكديگر دوستى مى كرديم و به خاطر خدا ، به يكديگر داد و دِهِش مى كرديم و به خاطر خدا ، از يكديگر پشتيبانى مى نموديم ... پس ، منادى اى از جانب خداوند ، ندا سر مى دهد : راست مى گويند بندگانم . راه را بر آنان بگشاييد تا بدون حسابرسى ، به جوار خداوند در بهشت بروند . پس ، بدون حساب ، رهسپار بهشت مى شوند». آن گاه ، امام باقر عليه السلام فرمود : «اينان ، همسايگان خانه خدا هستند . [در آن روز ]مردم ، بيمناك اند ؛ ولى اينان ، بيمى ندارند . مردم حسابرسى مى شوند ، امّا اينان ، حسابرسى نمى شوند» .