دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٥٥
٦٠٤.جامع الأخبار : خداى متعال به موسى عليه السلام وحى كرد : «آيا هرگز براى من كارى كرده اى؟» . گفت : معبودا! من براى تو نماز خواندم ، روزه گرفتم ، صدقه دادم و ذكر تو را گفتم . خداوند فرمود : «نماز براى خود تو ، بُرهان است و روزه ، حفاظ و صدقه ، سايه و ذكر ، نور . چه عملى را براى من كردى؟» . موسى عليه السلام گفت : مرا به عملى كه مخصوص توست ، راهنمايى فرما. خداوند فرمود : «اى موسى! آيا هرگز به خاطر من با دوستى ، دوستى كرده اى و آيا به خاطر من با دشمنى ، دشمنى ورزيده اى؟». پس موسى عليه السلام دانست كه محبوب ترين اعمال ، دوست داشتن به خاطر خدا و دشمن داشتن به خاطر خداست.
٢ / ٦
مدد گرفتن از خدا در دوست داشتن كسى كه خدا دوستش دارد
٦٠٥.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : بارخدايا! ما را رهنما و ره يافته قرار ده ، نه گم راه و گم راه كننده . با دوستانت آشتى و با دشمنانت دشمن قرارمان ده ، چنان كن كه به واسطه دوستى تو ، كسى را كه دوستت مى دارد ، دوست بداريم و به خاطر دشمنى تو ، كسى را كه با تو مخالف است ، دشمن بداريم .
٦٠٦.امام زين العابدين عليه السلام ـ در دعايش ـ : مولاى من! بر من در آن روز كه زنده مى شوم و براى حساب ، حاضر مى گردم ، رحم آور و در آن روز ، جايگاه ايستادنم را در ميان اوليايت ، و بازگشتم را با دوستانت ، و سكونتم را در جوارت قرار ده ، اى پروردگار جهانيان!