١٢٠٠.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه بانگ مؤذّن را شنيديد ، مانند آنچه را كه او مى گويد ، بگوييد . سپس بر من صلوات بفرستيد ؛ زيرا هر كس بر من يك صلوات بفرستد ، خداوند در برابر آن ، ده صلوات بر او مى فرستد . آن گاه از خداوند براى من ، «وسيله» [١] را درخواست كنيد و آن ، منزلتى در بهشت است كه جز براى بنده اى از بندگان خدا سزاوار نيست و اميدوارم كه من ، آن بنده باشم . پس ، هر كه براى من «وسيله» را درخواست كند ، شفاعت برايش روا مى گردد .

١٢٠١.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس كه وقتى بانگ [اذان] را مى شنود ، بگويد : «بار خدايا! اى پروردگارِ اين دعوت كامل و نمازِ برپا شده! به محمّد ، وسيله و فضيلت عطا فرما و او را به آن مقام پسنديده اى كه وعده اش دادى ، برسان» ، در روز قيامت ، شفاعت من برايش روا مى گردد.

١٢٠٢.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس كه بانگ [اذان] را بشنود و بگويد : «گواهى مى دهم كه معبودى جز خداى يگانه و بى انباز نيست و محمّد ، بنده و فرستاده اوست . خدايا! بر او صلوات فرست و او را به مقامِ «وسيله» در نزد خودت برسان و روز قيامت ، ما را مشمول شفاعت او گردان» ، شفاعت او واجب مى شود.

[١] وسيله ، «قُرب به خداوند متعال» است و به قولى «شفاعت در روز قيامت» و به قولى ديگر ـ چنان كه در حديث آمده ـ منزلى است از منازل بهشت (النهاية : ج ٥ ص ١٨٥ «وسل») .