١١٩١.امام صادق عليه السلام : هر گاه مؤذّن گفت : «اللّه أكبر» ، تو نيز بگو : «اللّه أكبر» . هر گاه گفت : «أشهد أن لا إله إلاّ اللّه » ، تو نيز بگو : «أشهد أن لا إله إلاّ اللّه » . هر گاه گفت : «أشهد أنّ محمّدا رسول اللّه » ، تو نيز بگو : «أشهد أنّ محمّدا رسول اللّه » و هر گاه گفت : «قد قامت الصلاة» ، بگو : بار خدايا! نماز را به پا دار و پايدارش بدار ، و مرا از بهترين نمازگزارانِ شايسته قرار بده .

١١٩٢.امام صادق عليه السلام : هر كس كه وقتى اذان صبح را مى شنود ، بگويد : «بار خدايا! به حقّ روى آوردن روزت و سپرى گشتن شبت و فرا رسيدن هنگام نمازهايت و صداهاى دعوتگرانت ، از تو مى خواهم كه توبه ام را بپذيرى ، كه به راستى ، تو توبه پذير و مهربانى» و همين را هنگام شنيدن اذان مغرب بگويد و در همان روز يا شبِ آن روز بميرد ، با توبه از دنيا رفته است.

ج ـ ذكر گفتن

١١٩٣.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر كس كه وقتى صداى مؤذّن را مى شنود ، بگويد : «گواهى مى دهم كه معبودى جز خداى يگانه نيست و بى انباز است ، و محمّد ، بنده و فرستاده اوست . خرسندم كه خداوند يكتا ، پروردگار من است و محمّد ، رسول او و اسلام ، دينم است» ، گناهش آمرزيده مى شود.

١١٩٤.سنن أبى داوود ـ به نقل از عايشه ـ : پيامبر خدا ، هر گاه بانگ شهادتينِ مؤذّن را مى شنيد ، مى فرمود : «من هم ، من هم [شهادت مى دهم]» .