دانشنامه ميزان الحكمه - محمدی ریشهری، محمد - الصفحة ٤٥٥
١١٨٧.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه مؤذّنْ بانگ [اذان] سر دهد ، درهاى آسمانْ گشوده مى شوند و دعا مستجاب مى گردد . پس ، هر كس اندوه يا گرفتارى دارد ، مترصّد [بانگ] مؤذّن باشد و چون مؤذّنْ دو تكبير گفت ، تكبير بگويند و چون شهادت گفت ، شهادت بگويند و هر گاه گفت : «حىَّ على الصلاة» ، بگويد : «حىَّ على الصلاة» و هر گاه گفت : «حىَّ على الفلاح» ، بگويد : «حىَّ على الفلاح» و سپس بگويد : بار خدايا ، پروردگارا! ما را بر اين فراخوانِ راستينِ اجابت شده ـ كه به واسطه آن ، دعوت حق و كلمه تقوا اجابت مى شود ـ زنده بدار و بر آن بميران و بر آن برانگيز و زنده و مرده ما را در زمره بهترين هاى اهل آن قرار بده . آن گاه حاجت خود را از خدا بخواهد.
١١٨٨.پيامبر خدا صلى الله عليه و آله : هر گاه صداى اذانِ مؤذّن را شنيديد ، بگوييد : بار خدايا! قفل را از دل هاى ما به بركت يادت بردار و نعمت و فضل خود را بر ما كامل گردان و ما را در شمار بندگان شايسته ات قرار ده.
١١٨٩.عمل اليوم و الليلة ـ به نقل از معاوية بن ابى سف پيامبر خدا ، هر گاه بانگ «حىَّ على الفلاحِ» مؤذّن را مى شنيد ، مى گفت : «بار خدايا! ما را از رستگاران قرار بده» .
١١٩٠.سنن أبى داوود ـ به نقل از اُمّ سلمه ـ : پيامبر خدا به من تعليم داد كه در هنگام اذان مغرب بگويم : بار خدايا! اين ، [نشانه] آمدن شبِ تو و سپرى شدن روزِ تو و صداهاى دعوتگران توست . پس ، مرا بيامرز.