٩٩٨.سنن أبى داوود ـ به نقل از عايشه ـ : پيامبر صلى الله عليه و آله هر گاه از شخصى چيزى مى شنيد ، نمى گفت : «چه شده است كه فلانى مى گويد؟» ، بلكه مى فرمود : «چه شده است كه عدّه اى چنين و چنان مى گويند؟!» .

٩٩٩.امام على عليه السلام : كيفر خردمندان ، اشارت است و كيفر نادانان ، صراحت.

١٠٠٠.امام على عليه السلام : هر گاه به خردمند با اشاره كنايه بزنى ، اين ، براى او سرزنشى دردآور است.

١٠٠١.امام على عليه السلام : گوشزد كردنِ لغزش خردمند به او ، از دردآورترين سرزنش ها براى اوست.

١٠٠٢.امام على عليه السلام : گوشه زدن به خردمند ، سخت ترين سرزنش براى اوست.

١٠٠٣.امام على عليه السلام : آن كه اشاره و كنايه كفايتش كند ، از صراحت گويى ، بى نياز مى شود.

٦ / ١٠

گذشت همراه با نكوهش

١٠٠٤.مسند ابن حنبل ـ به نقل از عبد اللّه بن عمر ـ مردى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمد و عرض كرد : اى پيامبر خدا! خادمى دارم كه بدى مى كند و ظلم مى نمايد . آيا او را بزنم؟! پيامبر فرمود : «هر روز ، هفتاد بار از او گذشت كن».