٨٣٥.الكافى ـ به نقل از مَسعدة بن صدقه ـ : امام صادق عليه السلام فرمود : «اگر در عُمرت دو روز مهلت داده شدى ، يكى از آن دو روز را براى ادب خود قرار ده تا از آن براى روز مُردنت كمك بگيرى». به ايشان گفته شد : اين كمك گرفتن چگونه است؟ فرمود : «به اين كه آنچه را از خود برجاى مى نهى ، نيكو تدبير كنى و استوارش گردانى».

ر . ك : ص ٢٥٥ (آثار ادب) .

٢ / ٢

تشويق به رعايت ادب با خداوند

٨٣٦.إرشاد القلوب : روايت شده است كه خداوند متعال در يكى از كتاب هايش [كه به پيامبرى از پيامبرانش داده است ]مى فرمايد : «بنده من! آيا اين از ادب است كه با من مناجات كنى و به چپ و راست خويش بنگرى ، در حالى كه وقتى بنده اى مانند خودت با تو سخن مى گويد ، به او توجّه مى كنى و مرا وامى گذارى؟! تو اين را از اَدَبت مى بينى كه هر گاه با يكى از برادرانت سخن مى گويى ، به غير او توجّه نمى كنى و اين ادب را در حقّ او روا مى دارى و در حقّ من نمى دارى؟! چه بد بنده اى است آن بنده اى كه چنين باشد».

٨٣٧.بحار الأنوار ـ به نقل از نوف بكالى ـ : امير مؤمنان ـ صلوات اللّه عليه ـ را ديدم كه شتابان مى رود . عرض كردم : كجا مى روى ، مولاى من؟ فرمود : «رهايم كن اى نوف! آرزوهايم مرا به سوى محبوب مى كشانَد». عرض كردم : مولاى من! آرزوهاى تو چيست؟ فرمود : «آن كس كه مورد آرزوست ، خود ، آنها را مى داند و نيازى نيست به غير او بگويم . بنده را همين ادب بس كه در نعمت هايش و نيازش ، غير پروردگارش را شريك نگردانَد» .