ادب آراست و آنان را مأمور آراستن ديگران به اين فضيلت كرد . اين وظيفه ، پس از پيامبران ، به اوصياى آنان منتقل شد . امام على عليه السلام در اين باره مى فرمايد : إنَّ رَسولَ اللّه ِ صلى الله عليه و آله أدَّبَهُ اللّه ُ ، وهُوَ صلى الله عليه و آله أدَّبَني ، وأنَا اُؤَدِّبُ المُؤمِنينَ واُوَرِّثُ الآدابَ المُكرَمينَ . [١] پيامبر خدا را خداوند ادب آموخت ، و او مرا ادب آموخت ، و من مؤمنان را ادب مى آموزم و براى مردمانِ ارجمند ، ادب به ارث مى نهم. و در روزگار ما ، اين وظيفه سنگين ، بر دوش مسئولان سياسىِ جوامع اسلامى است . از نظر اسلام ، برنامه ريزى براى فرهنگ سازىِ ادب در جامعه ، يكى از اصلى ترين حقوق مردم بر زمامداران است و در شرايط كنونىِ جهان اسلام ، علما و فرهيختگان ، مسئوليت ويژه اى در اين زمينه دارند . علاوه بر مسئولان سياسى و فرهنگى ، خانواده ، به خصوص پدر ، نيز در تأديب فرزندان خود وظيفه دارد . يكى از حقوقى كه اسلام براى فرزند بر پدر به رسميت شناخته ، مؤدب بار آوردن اوست . پيامبر خدا مى فرمايد : مِن حَقِّ الوَلَدِ عَلى والِدِهِ أن يُحسِنَ أدَبَهُ . [٢] يكى از حقوق فرزند بر پدرش ، اين است كه او را نيكو ادب و تربيت كند .

شش . روش ادب آموزى

يكى از بهترين گنجينه هاى فرهنگىِ اهل بيت عليهم السلام ، رهنمودهاى آنان درباره روش تأديب و تربيت است . متن اين رهنمودها ، در فصل ششم آمده است و تبيين تفصيلى آنها نياز به كتابى مستقل دارد؛ اما به طور اجمال و اشاره ، مى توان اصول روش ادب آموزى را از نگاه اهل بيت عليهم السلام ، چنين برشمرد : ١ . آراسته بودن آموزگار به زيور ادب ؛

[١] ر. ك : ص ٢٧٨ ح ٩٦١ .[٢] ر . ك : ص ٢٨٠ ح ٩٦٦ .