٧٤٨.مسند أبى يعلى ـ به نقل از اَنَس ـ : پيامبر خدا ، ميان يارانش ، دو به دو ، برادرى مى افكند . پس ، هر يك از آن دو [بر اثر شوق ديدار برادرش] شب درازى را سپرى مى كرد تا برادرش را ديدار كند و [صبحگاه] ، او را با دوستى و لطف ، ديدار مى نمود و مى گفت : بعد از من چگونه بودى؟ امّا عموم [مسلمانان] ، بر هر يك از آنها سه شب نمى گذشت كه از حال برادر [دينى] خود ، خبر نداشته باشد.

٧٤٩.الأمالى طوسى ـ به نقل از سعد بن حُذَيفة بن يمان پيامبر خدا ، ميان انصار و مهاجران ، برادرى دينى برقرار ساخت . ايشان ، هر فردى را با همتايش برادر قرار مى داد . سپس ، دست على بن ابى طالب عليه السلام را گرفت و فرمود : «اين هم برادرِ من است» . حذيفه مى گويد : پيامبر خدا ، سرور پيامبران مُرسل ، پيشواى پرهيزگاران ، و فرستاده پروردگار جهانيان بود و در ميان مردمان ، همانندى نداشت و على بن ابى طالب عليه السلام برادرِ او شد.

٧٥٠.الطبقات الكبرى ـ به نقل از محمّد بن عمر بن على چون پيامبر خدا [به مدينه ]آمد ، ميان مهاجران با يكديگر ، و [نيز] ميان مهاجران و انصار ، برادرى افكند ، و اين برادرى افكندن ، پيش از جنگ بدر بود . پيامبر صلى الله عليه و آله ، آنان را برپايه حق و هميارى ، برادر هم قرار داد ، و ميان خودش و على بن ابى طالب عليه السلام ، برادرى نهاد.