فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ٤٨ - اصالت كلام شيعه ونظريه احمد امين

شده، از نظر خوانندگان گرامى مى گذرانيم:

١ـ اماميه اتفاق نظر دارند كه جاودانگى در آتش، از آن كفار است. مؤمن مرتكب گناه كبيره در آتش جاودان نخواهد بود برخلاف معتزله.

٢ـ اماميه مى گويند:شفاعت براى نجات مرتكبان كبيره است، بر خلاف معتزله كه آن را براى مطيعان مى دانند ونتيجه آن ترفيع رتبه است.

٣ـ اماميه مى گويند: مرتكب كبيره از اهل معرفت، مؤمن فاسق است ومعتزله آن را در منزلتى ميان كفر وايمان جاى مى دهند.

٣ـ اماميه مى گويند:پذيرفتن توبه بر خدا واجب نيست بلكه از طريق تفضل مى پذيرد، در حالى كه معتزله مى گويند: اثر توبه در اسقاط عقاب، ضرورى است نه تفضلى.

٤ـ اماميه مى گويند:پيامبران از فرشتگان برترند، بر خلاف معتزله.

٥ـ اماميه مى گويند: انسان نه مجبور است ونه وانهاده شده، بلكه در منزلتى بين جبر وتفويض قرار دارد درحالى كه معتزله خلاف آن را مى گويند وقائل به تفويضند.

٦ـ اماميه مى گويند: لفظ «بداء» بر خدا اطلاق مى شود، بر خلاف معتزله.

٧ـ اماميه معتقدند كه گروهى ازمردگان پيش از قيامت به اين دنيا باز خواهند گشت بر خلاف معتزله.

٨ـ اماميه مى گويند: نياكان رسول خدا از آدم تا عبد اللّه مؤمن وموحد بودند. بر خلاف معتزله.

٩ـ اماميه مى گويند: ناكثان وقاسطان كافر وگمراهند ومورد لعن خدا هستند وبه همين جهت در آتش جاودانند، بر خلاف معتزله كه آنان را كافر نمى دانند بلكه