فرهنگ عقايد و مذاهب اسلامى - سبحانی، علیرضا - الصفحة ١٧٧ - آيه دوم

الوالدان والأقربون وللنساء نصيب ما ترك الوالدان والأقربون مما قل منه أو كثر نصيباً مفروضاً) نساء/٧.

«براى مردان، از آنچه فرزندان ونزديكان ترك گفته اند نصيبى است وبراى زنان، از آنچه كه فرزندان ونزديكان به ارث نهاده اند نصيبى است لازم، خواه زياد وخواه كم».

ودر آيه بعد ميفرمايد: (إنّ الذين يأكلون أموال اليتامى إنّما يأكلون في بطونهم ناراً وسيصلون سعيراً) نساء/١٠

«آنان كه اموال يتيمان را مى خورند در حقيقت در شكم خويش آتش مى خورند وبه زودى وارد آتش مى شوند».

اين نوع تشريع، براى عرب آن روز بسيار سنگين بود وگروهى از آنان زير بار آن نمى رفتند، در چنين شرايطى خدا مى فرمايد: هركس خدا و رسول او را نافرمانى كند واز حدود مقرر شده تعدى نمايد، در آتش مخلد است. اين آيه به كسى كه تشريع الهى را پذيرفته ولى مغلوب غريزه خود گرديده ونافرمانى مى كند، ارتباط ندارد.

از اين استدلال، پاسخهاى ديگرى نيز گفته اند كه به خاطر موجز گويى از نقل آنها صرف نظر مى كنيم.

آيه دوم

(وَمَنْ يَقْتُل مُؤْمِناً مُتَعَمِّداً فَجَزَاؤُهُ جَهَنَّمَ خَالِداً فِيها وَ غَضِبَ اللّهُ عَلَيْهِ وَ لَعَنَهُ وَأَعَدَّ لَهُ عَذَاباً عَظِيماً) نساء/٩٣

ِ«هركس مؤمنى را عمداً بكشد، كيفر او دوزخ است جاودانه در آنجاست وخدا بر او خشم كرده واز رحمت خود دور گردانيده وبراى او عذاب بزرگى آماده كرده است».