اديان شناسى
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص

اديان شناسى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٩٤

بر بنى اسرائيل حكومت كند و آرامش فراگيرى را براى رعاياى خويش تأمين نمايد.» «١» «٢» ديگر، پيشگويى پيامبران و رهبران دينى بنى اسرائيل، به ويژه «اشعياى نبى» مبنى بر ظهور «مسيح موعود» و منجى آسمانى، كه آن‌ها از او به «ملكوت آسمان» ياد مى‌كنند. زيرا هر چند ساير پيامبران و رهبران دينى بنى اسرائيل از ظهور «مسيح موعود» خبر داده‌اند، ولى اشعياى نبى با پيشگويى و وصف خود از تولد كودكى به نام «عمانوئيل» (خدا با ماست) اميد به آمدن منجى آسمانى «ملكوت آسمان» را در دل‌هاى يهوديان چشم به راه مسيح موعود، تقويت كرده و از سوى ديگر، بر پيچيدگى مسأله ياد شده نيز افزوده است. اشعيا، نخست اين پيشگويى را به اجمال براى «آحاز» (پادشاه يهودا) توضيح داد. سپس وى اين آرمان را گسترد و به آن كودك، صفت‌هايى عالى اعطا، و او را منجى آينده بنى اسرائيل معرّفى كرد، به طورى كه بر قلمرو آنان خواهد افزود و آرامش را بر تخت داوود، استوار خواهد ساخت. سرانجام، وى آن كودك را مصداق عالى‌ترين آرمان قوم «يهود» دانست. «٣» بنابر اين كه «بشارت به ملكوت آسمان» براى بنى اسرائيل بسيار اهمّيّت داشته و جزو آرمان‌هاى ديرينه آنان به شمار مى‌رود، از اين رو، نويد به آمدن منجى آسمانى «ملكوت آسمانى» مايه گرايش بنى اسرائيل به اهداف دينى- ايمانى حضرت يحيى و عيسى (ع) مى‌شد. اين خود، انگيزه‌اى شد تا آنان نيز روى اين مسأله، تأكيد بيشترى بورزند. علاوه بر اين كه حضرت عيسى مسيح (ع) خود را همان «مسيح موعود» آرمانى بنى اسرائيل مى‌دانست، ولى به دليل آماده نبودن زمينه لازم، در ضمن تبليغات و