احياى مراسم دينى خويش به عمل آوردند، ولى پيوسته ناكام مى‌شدند. تا اين كه در نتيجه منازعات سال‌هاى ١٣٣- ١٣٥ ميلادى اورشليم به عنوان يك شهر جديد رومى و با نام «آلياكاپيتولينا» تجديد بنا گرديد! «١» پيدايش صهيونيسم‌ «صهيونيسم» يا «صهيونيزم»، گرفته شده از واژه «صهيون» به معناى كوه خشك يا پر آفتاب، نام تپّه‌اى بلند در جنوب شرقى شهر قدس است «٢»، كه در كتاب تورات به عنوان شهر داوود تعريف شده است؛ و داراى آثار واماكن مذهبى و تاريخى گوناگونى بوده است. در بعضى از افسانه‌هاى يهوديان آمده كه منجى قوم يهود، پس از ظهور از اين كوه، قدرت مطلقه آنان را بر تمام اقوام و ملل جهان گسترش داده، مستقر خواهد ساخت. پديده صهيونيسم به رغم ادّعاى برخى از منابع با تشكيل نخستين كنگره علنى و رسمى صهيونيست‌ها در شهر «بال» سوئيس در سال ١٢٧٦ هجرى شمسى (١٨٩٧ م) به وجود نيامده است، بلكه بذرهاى عملى و اوّليّه آن مدّت‌ها پيش از ورود اين واژه به جهان سياست، پاشيده شده بود؛ و كنگره بال زمان، آغاز علنى شدن فعّاليّت صهيونيسم به شمار مى‌رود. از اين رو، گرچه بعضى از نمودها و مظاهر صهيونيسم را در اواخر قرن نوزدهم مى‌توان يافت، ولى ريشه اين فعّاليّت‌آنان به چندين قرن پيش از آن و بلكه به تاريخ كهن و پيشين يهود، بر مى‌گردد. توضيح آن كه بنا به نقل برخى منابع تاريخى، آن گاه كه حضرت داوود (ع) قلعه‌اى را كه بر تپّه صهيون بود فتح كرد، بنايى را براى صندوق عهد «الواح تورات» در آن برپا كرد. ولى پس از ويرانى بيت المقدّس در سال ٧٠ ميلادى و انقراض دولت و ملّت يهود، يهوديان آواره شهرها و نقاط مختلف دنيا كه همواره در آرزوى استقرار مجدّد در سرزمين فلسطين بوده‌اند نام «صهيون» را شعار خود قرار داده، و براى احياى مجد و