اوقات شبانه روز را به عبادت و رياضت نفسانى، سپرى كردند. گفتنى است، گرچه رهبانيّت و زهد ونيز ترك دنيا و زندگى زناشويى در دين مسيح، در آغاز، يك عمل فردى بوده و با انگيزه خاصّ افراد جهت دستيابى به درجات بالاى قرب، تقوا و بندگى الهى انجام مى‌شده است- همچون كار صوفيان و درويشان در جوامع اسلامى- ولى پيدايش رهبانيّت به صورت يك نهضت فراگير مبتنى بر قطع علاقه از اجتماع و علائق دنيوى در اواخر قرن سوّم ميلادى به ظهور رسيد. نخستين كسى كه اين روش دينى را بنيان نهاد يكى از كشيشان كليساى روم شرقى به نام «قدّيس آنتونيوس» از اهالى مصر بود و پس از او كشيشى به نام «قدّيس بنديكت» (پدر رهبانيت مسيحيّت غربى) راه او را دنبال كرد. تا اين كه كم كم از شكل عمل فردى و شخصى در آمده و به عنوان يك سنّت و روش عمومى قانونمند و تشكيلاتى در آيين مسيحيّت رسميّت يافت و مورد حمايت كليسا قرار گرفت. اين گروه از رهبانان و تاركان دنيا كه خود را وقف كلسيا و خدمت به دين مسيحيّت كرده‌اند را «هرميت» نيز گويند؛ و آنان پيوسته از پرداختن به امور دنيوى و مادّى، پرهيز كرده ودر ديرها، صومعه‌ها و كليساها به مراقبت، تفكّر و رياضت مى‌پرداختند. جوامع و گروه‌هاى رهبانى، اعمّ از مردان و زنان مجرّد، تأثير شديد بر مسيحيّت معاصر را ادامه مى‌دهند، و نيز سلسله‌هاى رهبانى، راهبان و راهبه‌ها كه پيمان تقوا، فقر و اطاعت از خداوند را برگردن نهاده‌اند، در كليساهاى شرقى و نيز كليساهاى كاتوليك رومى، آرمان‌هاى مسيحى و از جمله آن‌ها تعليم و تربيت و درك حيات اخلاقى را در سراسر عالم، تعالى بخشيده‌اند. «١» فرقه‌هاى معروف مسيحى‌ فرقه‌هايى كه در تاريخ مسيحيّت پديد آمدند بسيارند، ولى در اين ميان، سه فرقه مذهبى از همه فرق مهم‌تر و معروف‌ترند، كه عبارتند از: كاتوليك، ارتودوكس و اديان شناسى ١٦٢ دين ايرانيان پيش از زرتشت ..... ص : ١٦١