اديان شناسى
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص

اديان شناسى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ١٤٢

مؤلّف آثار اوّليه انجيل يوحنّا، اضافه كرده و رايج ساخته است ... در نظر مسيحيانى كه داراى فلسفه‌اند روح القدس، لقب فعل است؛ تنها در قر اديان شناسى ١٤٧ تأملاتى چند در تثليث مسيحيت(براى مطالعه) ..... ص : ١٤٠ ن چهارم ميلادى به صورت شخصى معلوم در آمد. ولى با وجود اين، هم ذات با پسر گرديد ... پدر و پسر و روح القدس، سه شخصيّت در يك وجود مجرّد است كه در ازليّت، متساوى و برابر است و تشكيل تثليث دين مسيح را مى‌دهد.» «١» بنابر آن‌چه گذشت روشن شد كه عقيده به تثليث، خيلى پيشتر از ظهور دين مسيح در ميان ملل بت پرست و مشرك به شكل‌هاى مختلف، وجود داشته و از اديان تحريف شده پيشين، مكاتب فلسفى و نيز آيين بت پرستى و شرك توسّط افرادى در دين مسيح، وارد شده است با اين تفاوت كه آلهه پيشين، جاى خود را به آلهه جديد مسيحى داده است. از اين رو، عقيده به تثليث بر خلاف ادّعاى مسيحيان كنونى نمى‌تواند از عقايد اصيل مسيحيّت نخستين يعنى توحيد واقعى و خالص به شمار آيد. اين واقعيّت انكار ناپذيرى است كه بسيارى از مسيحيان واقع بين به ويژه پژوهشگران و انديشمندان ژرف نگر آنان به آن، اعتراف دارند. «٢» ب- تثليث در اناجيل‌ نحوه طرح تثليث در كتاب مقدّس مسيحيان «اناجيل» نيز گوياى اين واقعيّت است كه عقيده ياد شده، وارداتى بوده و جزو عقايد اصيل مسيحيّت راستين نبوده و نيست. پيش از بيان نحوه طرح تثليث در كتاب مقدّس بايد مقدّمه‌اى كه بيانگر چگونگى ورود عقيده به تثليث در آيين مسيحيت است را بيان كنيم، و آن اين كه علاوه بر مطالب گذشته درباره ديرينگى عقيده به تثليث، بايد افزود بررسى‌هاى تاريخى، نشان مى‌دهد كه عقيده به تثليث در آيين مسيحيّت، نقطه آغاز و تاريخ مشخصّى دارد وهمزاد با اين آيين نبوده وهمراه با پيدايش آن از درون اين آيين، پيدا و هويدا نشده، بلكه بعدها توسّط فرد يا