اديان شناسى
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص

اديان شناسى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٧٠

تقصير افراد، كه آن‌ها را از مجازات گناهانشان رهايى مى‌بخشيد. اين قربانى‌ها و هدايا شامل قربانى كردن حيوانات يا تقديم اعانات ديگر، و نيز شامل سبزى‌ها، نوشيدنى‌ها و بوييدنى‌ها (عطرهاى معابد) بوده است. همچنين پاره‌اى هداياى خاص ديگر از قبيل اوّلين برداشت محصول و يا ميوه‌هاى نوبر، اولين نوزاد گلّه چهار پايان (مانند برّه‌هاى كوچك) و به ويژه عشريه (ده يك) اموال وماليات‌هاى مقرّر را شامل مى‌شود. هر چند اكنون بسيارى از اين اعمال قربانى و اهداى هدايا، جاى خود را به دعا و نيايش و قرائت تورات در كنيسه‌ها و غير آن داده- ويا برخى از آن‌ها متروك شده است- از اين رو، يهوديان، مراسم دعا و نيايش و نيز سرودها و آوازهاى مذهبى و ملىّ را همراه با خواندن متون مقدّس دينى در كنيسه‌ها و معابد، انجام مى‌دهند. در اجراى مراسم مذهبى هم امروزه ميان سه گروه و فرقه مهمّ مذهبى يهود، اختلافات چندى به چشم مى‌خورد؛ زيرا در كنيسه‌هاى ارتودوكس هنوز نيز از زبان عبرى قديم، استفاده مى‌شود، و قسمت زنان و مردان، از همديگر جدا است؛ دعا و نيايشى كه خوانده مى‌شود نيز نسبتاً قديمى‌تر و سنتّى‌تر است. در كنيسه‌هاى فرقه اصلاح گرايان، بر عكس، كمتر از زبان عبرى استفاده مى‌شود، و در برابر، تأكيد بيشترى روى خطبه مذهبى به عمل مى‌آيد؛ و از شگردهاى جديدى مانند رقص و موسيقى، بهره بيشترى گرفته مى‌شود! امّا در كنيسه‌هاى محافظه كاران نيز روش ديگرى را كه در واقع، تلفيقى از دو روش قديم و جديد است، بر مى‌گزينند. مراسم و آداب دينى يهود در كنيسه‌ها اعمّ از مراسم پرستش خدا، مراسم روز شنبه و غير آن از دعاها و نيايش‌ها به صورت دسته جمعى و خانوادگى انجام مى‌گيرد. انجام مراسم روز سَبَت (شنبه) كه از عصر روز جمعه، آغاز مى‌شود با مقدماتى همراه است؛ از جمله پختن غذاى مصرفى در آن روز، تميز كردن منزل، استحمام و پوشيدن لباس‌هاى تازه و پاك، مادر خانواده نيز كمى پيش از غروب آفتاب روز جمعه، شمع‌هاى مخصوص عبادت شنبه را روشن كرده، و دعا ووردى را تلاوت مى‌كند. سپس پدر خانواده دعاى متبركّى را (به نام كيدوش) بر شراب و نان سبت مهيّا شده مى‌خواند، و بعد همگان، قدرى از آن شراب و نان متبرك شده مى‌نوشند و مى‌خورند. غذايى كه به دنبال آن،