اديان شناسى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٨٢

ويژگى‌هاى اين آيين دانست. امّا علّت اين كه آيين مسيحيّت را «كيش نصارا يا نصرانى» «١» گويند، يكى آن است كه چون حضرت عيسى (ع) در شهر «ناصره» در فلسطين اقامت گزيده بود، كه به همين مناسبت او را «عيسى ناصرى» نيز مى‌نامند، آيين او را، هم نصارا يا نصرانى گويند. «٢» يا اين كه مراد از آن، مسيحيان بى پيرايه و خالى از انحرافى بوده باشد كه در پيروى از حضرت عيسى (ع) و يارى رساندن دين خدا هيچ گونه درنگ ودريغى نكرده و ترديدى به خود راه نداده‌اند؛ و آنان به تصريح قرآن كريم، گروه واصحاب خاص حضرت عيسى (حواريّون) بوده‌اند، كه در پاسخ دعوت پيامبرشان مبنى بر يارى رساندن (دين) خدا: «قالَ الْحوارِيّوُنَ نَحْنُ انْصارُ اللَّهِ ...» «٣»؛ حواريّون گفتند: ما ياوران خدا (و پيروان راستين دين او) هستيم. «٤»