عيسى تعبير به بنده خدا، «١» پسر انسان شده «٢» و نيز خود عيسى تعبير «خداى خود و خداى شما» يا «الهى الهى» را درباره خداوند يكتاى حقيقى به كار برده است؛ «٣» يا آمده «خدا، واحد است ودر ميان خدا و انسان، يك متوسّطى است يعنى انسانى كه مسيح عيسى باشد.» «٤» استعمال واژه «پسر خدا» كه زمينه الوهيّت بخشى به عيسى است در قديمى‌ترين انجيل يعنى انجيل مرقس بسيار كمتر از ديگر اناجيل است واندك اندك به كارگيرى اين واژه، سير فزونى گرفته تا اين كه در انجيل يوحنّا كه از همه متأخّرتر است زيادتر از ساير اناجيل ياد مى‌شود، كه اين حاكى از ورود تدريجى مسأله الوهيت عيسى و تثليث مسيحى در كتاب مقدّس مسيحيان است. همچنين در انجيل مرقس، عيسى موجودى مافوق بشر، نشان داده شده و به عنوان فرزند انسان، معرفى گرديده كه خداوندا و را به هنگام تعميد به فرزندى خود برگزيد و او را مسيح حقيقى و فرزند يگانه خدا مى‌داند. با اين همه در اين انجيل، اثرى از اصل تجسّم الهى در پيكر عيسى وازّليت (وجود قبل از آفرينش) او ديده نمى‌شود؛ اما انجيل متّى و لوقا كه تدوين آن‌ها متأخرتر از انجيل‌مرقس است، از اين مرحله، بالاتر رفته وزمينه را براى اعتقاد به تجسّم و ربوبيّت در پيكر عيسى آماده مى‌كند. در انجيل يوحنّا از طبيعت الوهى عيسى بيشتر و روشن‌تر از ساير اناجيل، سخن رفته است و پايه و اساس اين انجيل بر روى واژه «كلمه» استوار و با آن آغاز شده و به طور صريح و روشن مسأله الوهيّت عيسى به اين نحو، بيان گرديده است: «در ابتدا، كلمه بود و كلمه نزد خدا بوده و كلمه خدا بود همان در ابتدا، نزد خدا بود ... و كلمه جسم گرديد و ميان ما، ساكن شد ... «٥»