همچنين، تصريح حضرت عيسى (ع) بر كتاب انجيل در عبارت ياد شده و نيز در انجيل مرقس (باب سيزدهم، جمله‌هاى ١٠- ١٣) مبنى بر اين كه: «لازم است انجيل، اوّل بر تمامى امّت‌ها موعظه شود» «١»، خود گواه روشنى است بر اين كه آن حضرت همان طور كه قرآن كريم بارها تصريح كرده، داراى كتاب آسمانى به نام انجيل بوده است. در نتيجه، ادّعاى مسيحيان كنونى مبنى بر نفى هر گونه كتاب آسمانى براى حضرت عيسى (ع) و نازل نشدن چنين كتابى بر آن حضرت، كاملًا بى اساس است. هنگامى كه تعقيب و دستگيرى حضرت مسيح (ع) قطعى و نزديك شد و دانست كه باوى همچون يك مجرم، رفتار خواهند كرد، براى دفاع مسلّحانه، آخرين تلاش خود را كرد، امّا پاسخ مساعدى نشنيد: «به ايشان گفت: ... كسى كه شمشير ندارد جامه خود را فروخته آن را بخرد؛ زيرا به شما مى‌گويم كه اين نوشته در من مى‌بايد به انجام برسد ... گفتند: اى خداوند! اينك دو شمشير، به ايشان گفت: كافى است.» «٢» ياران عيسى (ع) بر اساس تصوّر نادرست خود از مسيح موعود، خطرى براى او احساس نمى‌كردند و فرمان مؤكّد وى را براى خريدن شمشير و آماده شدن دفاع از او، جدّى نگرفتند. امّا هنگامى كه «جمعى زياد با شمشيرها و چوب‌ها» به آن حضرت هجوم آوردند، آنان تازه به اهمّيّت داشتن سلاح، پى بردند. ولى به علّت نداشتن آمادگى قبلى، استفاده از شمشير در آن وضعيّت بحرانى بى نتيجه بود. از اين رو، حضرت مسيح (ع) در آن شرايط حسّاس، آنان را از اين كار منع كرد (همان طور كه پيامبر گرامى اسلام (ص) نيز در دوران سخت و خفقان مكّه به علّت فراهم نبودن شرايط دفاع، مسلمانان و ياران خود را از هر اقدام مسلّحانه‌اى باز مى‌داشته است.): «ناگاه يكى از همراهان عيسى (شمعون پطرس) دست آورده شمشير خود را از غلاف كشيده بر غلام رئيس كَهَنه زد و گوشش را از تن، جدا كرد. آن گاه عيسى به وى‌