اعتقاد به رستاخيز و پاداش و كيفر اخروى را جزو اصول مسلّم و صريح دين يهود، قلمداد مى‌كنند، اعتراف مى‌كند كه حقيقت امر، چنين نيست؛ بلكه فقط دانشمندان يهود به سختى توانسته‌اند از خلال روايات كتاب مقدس، تأييدى بر عقيده خود درباره كيفر و پاداش بيابند. «١» «٢» يكى ديگر از باورهاى قديمى كه در دين يهود، وجود داشته، و متأسفانه برخى از دانشمندان يهودى هم بدون ارائه تفسير درستى از آن، چشم بسته آن را پذيرفته و بر آن پافشارى مى‌كنند، مسأله معروف «قوم برگزيده الهى» است، كه نويسنده كتاب ياد شده پس از شرح اين اعتقاد يهوديان ذيل «اسرائيل و ساير ملل جهان» مى‌نويسد: «تعجبى ندارد اگر ببينيم در آثار و نوشته‌هايى كه دانشمندان يهود براى يهوديان، باقى گذاشته‌اند اهمّيّتى استثنايى براى ملّت اسرائيل، قائل شده و سَكَنه زمين را به دو قسمت، تقسيم كرده باشند: «اسرائيل و ساير ملل.» آنان به اين اصل اساسى معتقد بودند كه بنى اسرائيل، قوم برگزيده الهى است. البتّه اين عقيده كتاب مقدّس است كه در ادبيّات و تفسيرهاى دانشمندان يهود، به حدّ اع اديان شناسى ٦٩ مناسك و آداب دينى ..... ص : ٦٩ لى گسترش يافته است. تلمود، مكرّر اين مطلب را گوشزد مى‌كند كه بين خدا و يهود، رابطه‌اى صميمى و ناگسستنى وجود دارد!» «٣» غافل از اين كه بر فرض صحّت اين ادّعا، برگزيدگى قوم يهود و برترى‌اش بر ساير ملل هرگز به طور مطلق و براى هميشه تاريخ، آن هم بدون هيچ گونه ملاك و معيارى نبوده و نيست، تا زمينه چنين برداشت غلط و پندار زشت نژاد پرستى را براى يهوديان افراطى و صهيونيست، فراهم كند و آن‌ها بتوانند بر اساس اين پندار باطل و ضدّ اخلاقى، هر گونه ظلم، جنايت و فساد را در سراسر عالم به ويژه سرزمين‌هاى اشغالى فلسطين براى خود مشروع و مُجاز بدانند، و براى ملّت مظلوم فلسطين، حتّى حقّ حيات هم، قائل نباشند!