كتاب مقدّس يهوديان در شكل كنونى آن، خود مجموعه‌اى است از رسالات و كتب تقريباً مستقل، كه به وسيله نويسندگان بسيارى با استفاده از روايات و قصص قومى محفوظ در خاطره مردم، اسطوره‌ها و حكايات، رسوم و آداب اقوام مختلف شرق نزديك، و يا آثار پراكنده‌اى كه در گوشه و كنار، ثبت شده بود، در ادوار متفاوت، اقتباس، جمع آورى، تنظيم و تدوين گشته؛ و پس از بارها تجديد نظر، اصلاح، و تكميل به صورت كنونى در آمده است. چون مسيحيّت بر مبانى فقهى و تلقينى و روايات و نيز قصص يهوديّت، بنا شده و در واقع شاخه‌اى منشعب از آن دين، محسوب مى‌شود، از اين رو، رسالات و كتب دينى آن «عهد عتيق» مورد تأييد و پذيرش كليساى مسيحى نيز قرار گرفته است، و به همين جهت در حفظ، تقديس و تبليغ آن كوشيده و مى‌كوشند. عهد عتيق يا مهم‌ترين متون دينى يهود حال كه با مفهوم عهد عتيق، آشنا شديم، به معرّفى آن به عنوان مهم‌ترين متون دينى يهود مى‌پردازيم. عهد عتيق، داراى ٣٩ كتاب است، كه از نظر موضوع به سه بخش عمده، تقسيم مى‌شود: بخش نخست: تاريخ بنى اسرائيل تا چند قرن پيش از ميلاد مسيح. بخش تاريخى عهد عتيق با كتاب «تورات» و كتاب تورات با «سِفْر پيدايش» «١» آغاز مى‌شود. آفرينش جهان، داستان آدم و حوّا و خوردن از درخت معرفتِ نيك و بد، نيز اخراج آنان از «باغ عَدْن» (: از باغ‌هاى دنيا)، داستان فرزندان آدم، طوفان نوح (ع)، حوادث مربوط به حضرت ابراهيم، اسماعيل، اسحاق و يوسف (ع) در اين سفر آمده است. چهار سفر بعدى، سيره حضرت موسى (ع) و تاريخ بنى اسرائيل را شرح مى‌دهد. اين سيره، تولد، بعثت، هجرت (خروج از مصر حدود سال ١٢٩٠ پيش از ميلاد)، تشكيل حكومت و رحلت آن حضرت را شامل مى‌شود. بسيارى از احكام و قوانين، ضمن عباراتى منسوب به وحى در اين چهار سفر، وجود دارد. به عقيده يهوديان‌