شناسايى پيشواى آيين زرتشت‌ هر چند به دليل فاصله زمانى نسبتاً طولانى كه با پيدايش آيين زرتشت داريم از تاريخ زندگى پيامبر، مكان تولّد، كتاب دينى و احكام و معارف اين دين و نيز چگونگى تبليغ و گسترش آن، اطلاعات دقيق و مستندى در دست نيست، به طورى كه بسيارى از پژوهشگران، در وجود تاريخى پيامبر ايران باستان؛ زرتشت، ترديد كرده و حتى آن را مورد انكار قرار داده‌اند. با اين وصف، در چنددهه اخير، بسيارى ديگر از محققّان و اوِستا شناسان شرقى و غربى در مطالعات و تحقيقات خود درباره آيين زرتشت و زندگى پيامبر آن، به نتايج خوبى دست يافته و بسيارى از ابهامات پيرامون اين آيين و شخصيت پيامبرش را زدوده‌اند. ما نيز با استفاده از تحقيقات اين پژوهشگران و اوستاشناسان به معرفى پيامبر آيين زرتشت و پيشينه اين آيين و ديگر موضوعات مربوط به آن مى‌پردازيم. نام: پيامبر آيين مزديسنى را به نام‌هاى: زردشت، زرتشت، زردهُشت، زرادُشت، زارتشت، زارهُشت و مانند آن خوانده‌اند، گرچه اوّل و دوم مشهورتر است. همه اين واژه‌ها از واژه «زَرَتُوشْتَر» (zarathushtra) موجود در كتاب آسمانى زرتشتيان يعنى «گات‌ها» برخاسته است كه طبق صحيح‌ترين و معروف‌ترين نظريّه، معادل «زَرْداشتر» به معناى دارنده شتر زرد است. گاهى القاب «اشو» به معناى پاك و مقدّس و «شت» به معناى حضرت نيز در آغاز نام وى آورده مى‌شود. پس «شَتْ اشو زردشت»، يعنى حضرت زرتشت مقدّس، و بسيارى هم او را «وخشورايرانى»، يعنى پيامبر ايرانى، معرّفى مى‌كنند. «١» نام پدر زرتشت «پور و شست»، يعنى دارنده اسب خاكسترى و نام مادرش «دُغْدو»، يعنى دوشنده گاو ماده، و نيز نام خاندان وى «اسپيتَمهَ» يا «اسپيتمان» يعنى سپيد نژاد است. «٢» زمان تولد: