اديان شناسى
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص

اديان شناسى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦١

و بخشايش، اعتدال وميانه روى، وظايف (آدمى) در مقابل حيوانات. فصل هشتم: زندگى جسمانى‌ توجّه و مواظبت از بدن، قوانين بهداشتى، علم تغذيه، معالجه و درمان بيمارى‌ها. فصل نهم: ارواح، چشم بد، سحر و جادو، غيبگويى و فال بينى، رؤيا و كابوس، مبارزه با خرافات. فصل دهم: علم قانون، قسمت اوّل‌ دادگاه‌ها، سنهد رين كبير «١»، ديدگاه‌هاى جنائى، دادگاه‌هاى مدنى، قضاوت و گواهان، محاكمه، طريقه مجازات. فصل يازدهم: علم قانون، قسمت دوم‌ خسارات و غرامات، اموال يافته شده، امانت دارى و نگهبانى، اجاره و استجاره، فروش و تحويل و انتقال، حقّ مالكيّت از طريق مرور زمان، قوانين وراثت. فصل دوازدهم: جهان آينده‌ ماشِيحَ، رستاخيز مردگان، جهان آينده، آخرين داورى، جهنم، گن عدَنُ (باغ عدن بهشت). هر چند در اين جا مجال بررسى و شرح اين عقايد و احكام نيست، ولى ناگزير به بيان يك نكته روشنگر هستيم، و آن اين كه مؤلّف كتاب «گنجينه‌اى از تلمود» نيز همگام و همراه با نويسندگان اصول تلمود كوشيده تا از لابه لاى مطالب متفاوت و پراكنده و بلكه ضدّ و نقيض كتاب مقدّس يهود، برخى اصول، احكام و تعاليمى را- البتّه پس از جرح و تعديل و نيز توجيه و تفسيرهاى زياد- استخراج و ارائه كنند كه هم، شكل و صورت منطقى و معقول داشته باشد، و هم تا حدّ امكان از غنا، پويايى و محتواى علمى- فرهنگى مطلوب و متناسب با نيازهاى دينى- معنوى انسان‌هاى رشد يافته و پيشرفته‌