زرتشت به عنوان دين رسمى ايران، اعلام گرديده است. «١» اوستا يا كتاب مقدّس زرتشتيان‌ كتاب مقدّس زرتشتيان «اوستا» نام دارد، كه به معناى اساس، بنياد و متن اصلى است «٢». گاتاها «٣» كه نام كهن‌ترين بخش اوستا است، سرودهاى آسمانى زرتشت را گويند و به «گاهان پنج‌گانه» يا پنج سرود زرتشت، شهرت دارد. همه پژوهشگران و اوستاشناسان، فقط اين گاتاها «سرودهاى پنج گانه» را منسوب به زرتشت مى‌دانند و آن را تنها منبع قابل اعتماد براى شناسايى پيام زرتشت، معرفى مى‌كنند و بقيّه قسمت‌هاى اوستا را تهيّه و تدوين شده در ادوار بعد مى‌دانند. هر چند قسمت‌هاى ديگر گات‌ها، به گمان بعضى پژوهندگان، منسوب به نخستين پيروانى است كه متأثر از سخنان و پيام‌هاى پيامبر آيين خويش «زرتشت» مى‌باشد. «٤» بخشى از مندرجات گات‌ها چنين است: اهورا مزدا، يگانه آفريدگار است. از اوست آنچه نيك و نغز است. ديوها (گروه پروردگاران آرياييان كهن) سزاوار ستايش نيستند. از آنان جز گمراهى و سيه روزى نيايد. راستى، منشى نيك، توانايى، انديشه سازگار و رسايى و جاودانى كه به امشاپسندان نامزد شده‌اند از نيروهاى اهورا مزدا هستند. مردم بايد بكوشند از اين نيروها برخوردار شوند. انديشه، گفتار و كردار نيك، مايه رستگارى است؛ چنان كه انديشه، گفتار و كردار بد، مايه تباهى است. سهمگين‌ترين دشمن مردم، «دروغ» است؛ بايد از آن دورى جست و به «راستى» روى كرد. بايد به آبادانى زمين و كشت و زرع پرداخت و از چارپايان سودمند، نگهدارى كرد. «٥»