عصر ظهور عيسى (ع) «١» چنان كه گذشت ميان پيدايش و شكل‌گيرى آيين مسيحيّت و زندگى شخصى ومبارزات بنيانگذار آن- حضرت عيسى مسيح (ع)- رابطه بسيار نزديك و تنگاتنگى وجود دارد. از اين رو، براى شناسايى و بررسى آيين مسيحيّت و پيشينه آن، ناگزير بايد وقايع زندگى آن حضرت، تحليل و شناسايى شود؛ و در اين راستا، ابتدا لازم است محيط، عصر پيدايش و نشو و نماى عيسى (ع) مورد بررسى قرار گيرد. حضرت عيسى (ع) در عصر استيلاى روميان بر سرزمين فلسطين، در ميان يهوديان اين ناحيه به دنيا آمد. چنان كه پيشتر اشاره شد يونانيان وروميان در دو مرحله بر سرزمين فلسطين و يهوديان ساكن آن جا، چيره شده و حكومت رانده‌اند: ابتدا در قرن چهارم پيش از ميلاد (٣٣٤ ق. م) توسّط اسكندر مقدونى، امپراتور مقتدر يونانى باستان بوده است، كه گفتيم اسكندر در يورش به كشور پهناور ايران هخامنشى تمام سرزمين‌هاى آن واز جمله فلسطين را به تصرّف خود در آورد؛ و در اين عصر بود كه يهوديان با انديشه‌هاى فلاسفه يونان، آشنا شدند. بار ديگر، در قرن اوّل پيش از ميلاد (٦٣ ق. م) روميان به فلسطين، حمله ور شده و آن‌سرزمين را از چنگ جانشينان اسكندر (سلوكيان) بيرون آورده، و بر آن نواحى، چيره شده‌اند؛ و صدها سال بر يهوديان، حكمرانى كرده و آن‌ها را در سلطه خويش داشته‌اند.