اديان شناسى
 
١٣ ص
١٤ ص
١٥ ص
١٦ ص
١٧ ص
١٨ ص
١٩ ص
٢٠ ص
٢١ ص
٢٢ ص
٢٣ ص
٢٤ ص
٢٥ ص
٢٦ ص
٢٧ ص
٢٨ ص
٢٩ ص
٣٠ ص
٣١ ص
٣٢ ص
٣٣ ص
٣٤ ص
٣٥ ص
٣٦ ص
٣٧ ص
٣٨ ص
٣٩ ص
٤٠ ص
٤١ ص
٤٢ ص
٤٣ ص
٤٤ ص
٤٥ ص
٤٦ ص
٤٧ ص
٤٨ ص
٤٩ ص
٥٠ ص
٥١ ص
٥٢ ص
٥٣ ص
٥٤ ص
٥٥ ص
٥٦ ص
٥٧ ص
٥٨ ص
٥٩ ص
٦٠ ص
٦١ ص
٦٢ ص
٦٣ ص
٦٤ ص
٦٥ ص
٦٦ ص
٦٧ ص
٦٨ ص
٦٩ ص
٧٠ ص
٧١ ص
٧٢ ص
٧٣ ص
٧٤ ص
٧٥ ص
٧٦ ص
٧٧ ص
٧٨ ص
٧٩ ص
٨٠ ص
٨١ ص
٨٢ ص
٨٣ ص
٨٤ ص
٨٥ ص
٨٦ ص
٨٧ ص
٨٨ ص
٨٩ ص
٩٠ ص
٩١ ص
٩٢ ص
٩٣ ص
٩٤ ص
٩٥ ص
٩٦ ص
٩٧ ص
٩٨ ص
٩٩ ص
١٠٠ ص
١٠١ ص
١٠٢ ص
١٠٣ ص
١٠٤ ص
١٠٥ ص
١٠٦ ص
١٠٧ ص
١٠٨ ص
١٠٩ ص
١١٠ ص
١١١ ص
١١٢ ص
١١٣ ص
١١٤ ص
١١٥ ص
١١٦ ص
١١٧ ص
١١٨ ص
١١٩ ص
١٢٠ ص
١٢١ ص
١٢٢ ص
١٢٣ ص
١٢٤ ص
١٢٥ ص
١٢٦ ص
١٢٧ ص
١٢٨ ص
١٢٩ ص
١٣٠ ص
١٣١ ص
١٣٢ ص
١٣٣ ص
١٣٤ ص
١٣٥ ص
١٣٦ ص
١٣٧ ص
١٣٨ ص
١٣٩ ص
١٤٠ ص
١٤١ ص
١٤٢ ص
١٤٣ ص
١٤٤ ص
١٤٥ ص
١٤٦ ص
١٤٧ ص
١٤٨ ص
١٤٩ ص
١٥٠ ص
١٥١ ص
١٥٢ ص
١٥٣ ص
١٥٤ ص
١٥٥ ص
١٥٦ ص
١٥٧ ص
١٥٨ ص
١٥٩ ص
١٦٠ ص
١٦١ ص
١٦٢ ص
١٦٣ ص
١٦٤ ص
١٦٥ ص
١٦٦ ص
١٦٧ ص
١٦٨ ص
١٦٩ ص
١٧٠ ص
١٧١ ص
١٧٢ ص
١٧٣ ص
١٧٤ ص
١٧٥ ص
١٧٦ ص
١٧٧ ص
١٧٨ ص
١٧٩ ص
١٨٠ ص
١٨١ ص
١٨٢ ص
١٨٣ ص

اديان شناسى - جمعی از نویسندگان - الصفحة ٦٩

يهوديان بر اساس اين دستور دينى كه «همنوعت را مانند خودت دوست بدار» «١» مى‌گويند چون همه افراد بشر را خدا آفريده و از يك پدر و مادر به نام آدم و حوّا هستند بايد با يكديگر برادر و دوست بوده، و حقوق انسانى همديگر را بايد رعايت كنيم! «٢» آن‌ها احترام عالمان و روحانيون را لازم مى‌دانند، و بر اين اساس، به آن‌ها «بَن» يعنى استاد و سرور ما و «ربّى» يعنى استاد و سرور من، لقب داده‌اند؛ ولى لقب رسمى و مشهور آنان در جامعه يهود «خاخام يا حاخام» است. مناسك و آداب دينى‌ مناسك، آداب و مراسم دينى يهود، زياد است، كه در اين جا آن‌ها را به دو قسمت آداب و «مراسم متفرقه» و «اعياد يهود»، تقسيم كرده، و به شرح برخى از مهم‌ترين شان مى‌پردازيم. ١- آداب و مراسم متفّرقه‌ از مهم‌ترين مناسك و آداب دينى يهود كه بيان شد علاوه بر انجام زيارت يك هفته‌اى بيت المقدّس، تعطيل عمومى روز شنبه و عمل قربانى است، كه نيازمند شرح و بررسى بيشترى هستند. مراسم قربانى واهداى هدايا به پيشگاه خداوند به انگيزه‌هاى گوناگون و به صورت‌هاى مختلفى انجام مى‌شده، كه شرح و تفصيل آن‌ها اديان شناسى ٧٤ تشكيلات دينى و فرقه‌هاى يهود ..... ص : ٧٢ «در سفر خروج» و «سفر لاويان» آمده است. هدايايى براى سوزاندن بود كه حمد و تقديس الهى را در آن، مدّنظر داشتند، هدايايى براى صلح و آرامش، كه بر ارتباط و آميزش خداوند تأكيد مى‌ورزيدند؛ هداياى گناه، كه به منظور بخشش گناهان تقديم مى‌شد نيز اعانات و قربانى‌هايى براى جرم و